Hollandsche Politiek

just another political blog

Tag Archives: SP

doe normaal is de nieuwe moraal

De Algemene Politieke Beschouwingen maakten pijnlijk duidelijk dat er al tijden iets wezenlijks veranderd is binnen ons politieke bestel. Pijnlijk, omdat partijen en hun parlementariers zich na jaren en jaren nog geen raad weten met het gegeven dat een robbertje straatvechten in woord en gebaar inmiddels een gegeven is. En daarmee de regie vrijwel volledig uit handen geeft.

Onderstaand fragment – slechts een van de velen – is illustratief voor het simpele feit dat “doe normaal” de nieuwe moraal is. Dat kunt u verwerpelijk vinden of toejuichen; dat doet in de praktijk niet wezenlijk terzake.

Zolang partijen en parlementariers blijven weigeren om deze taal, toon en dit gedrag te aanvaarden als een realiteit en als een bok op de haverkist springen hebben ze het simpelweg nog steeds niet begrepen. Met open ogen loopt men in een valkuil. Zoals gebleken is, komt men daar vervolgens niet- of nauwelijks meer uit. Elementaire zaken die daadwerkelijk aandacht eisen raken op de achtergrond.

Minister Donner liet desgevraagd weten op dergelijke persoonlijke aantijgingen slechts te antwoorden met: “oh”. VVD-er Stef Blok wenste slechts na aandrang tijdens de beschouwingen te laten weten dat hij “zich niet wenste te laten provoceren”. Persoonlijk ben ik bepaald geen fan van beiden. Ik kan niet anders dan beiden nageven dat zij het wel degelijk begrepen hebben: neem er kennis van en ga vervolgens over tot de echte orde van de dag. Een voorbeeld voor alle bokken en geiten op de haverkist. Nu en in de toekomst.

Een moreel oordeel geef ik doelbewust niet. Ieder dient voor zich zijn eigen mening vormen. De crux van de boodschap is een duidelijke: “doe normaal man” is onderdeel van de politieke moraal geworden. Daar zullen we het mee moeten doen, leuk of niet. Aan het parlement om na al die jaren dit fait accompli te onderkennen en daar adequaat mee om te gaan. Nederland kan daar alleen maar beter bij varen.

miljardendebat is een farce

Het “miljoenendebat” blijkt niet meer of minder dan een poppenkast. Zoveel kan nu al worden geconcludeerd. Veel gepraat en weinig, sterker nog: geen wol. De hakken stonden en staan stevig in de grond voor alle betrokken partijen. Plaagstootjes hier, repliekje daar. Kortom, de karavaan trekt vrolijk verder.

Leuk en aardig dat PvdA, SP, GroenLinks en de PvdD de PVV als onderdeel van het aloude politieke spel uitdagen. Helaas is die uitdaging gebaseerd op eigen electoraal gewin en niet meer dan dat. De PVV heeft haar standpunt immers luid en duidelijk kenbaar gemaakt en zal niet van dat standpunt afwijken.

De bal ligt niet bij de PVV; integendeel. Het is aan de oppositie om kleur te bekennen. Met de PvdA als vaandeldrager. Zoveel is duidelijk: wensen de PvdA cum suis het kabinet te laten vallen of zich schikken als de absolute gedoogpartners van datzelfde kabinet? De angst het laten vallen impliceert dat daarmee de steunoperatie in gevaar wordt gebracht is niet meer dan theoretisch.

De uitkomst lijkt voorspelbaar. Met een scheef oog naar de peilingen kiest de PvdA eieren voor haar geld. En zij niet alleen. Dat maakt dit “miljoenendebat” tot een farce en pure tijd- en geldverspilling.

Per saldo zal het huidige gedoogkabinet er tenminste een gedoger bijkrijgen als dit scenario werkelijkheid wordt. En wie twijfelt daar aan?

Ooit had de term “oppositie” inhoud. Naar het zich laat aanzien lijkt het thans tot een hol vat te zijn verworden. Een slechte zaak voor de politiek en haar geloofwaardigheid.

Orwell revisited what is fascism

Er zijn mensen in Nederland die zich grote zorgen maken. Onder andere over het veronderstelde toenemende fascisme binnen de samenleving. Het kan geen kwaad om de term “fascisme” en de betekenis in een historisch breder perspectief te plaatsen dan de waan van de dag. George Orwell schreef daar meer dan vijftig jaren geleden in een nog steeds verrassend actueel artikel over.

De conclusie van Orwell heeft weinig tot niets aan actualiteit verloren:

It will be seen that, as used, the word ‘Fascism’ is almost entirely meaningless. In conversation, of course, it is used even more wildly than in print. I have heard it applied to farmers, shopkeepers, Social Credit, corporal punishment, fox-hunting, bull-fighting, the 1922 Committee, the 1941 Committee, Kipling, Gandhi, Chiang Kai-Shek, homosexuality, Priestley’s broadcasts, Youth Hostels, astrology, women, dogs and I do not know what else.

Yet underneath all this mess there does lie a kind of buried meaning. To begin with, it is clear that there are very great differences, some of them easy to point out and not easy to explain away, between the régimes called Fascist and those called democratic.

Secondly, if ‘Fascist’ means ‘in sympathy with Hitler’, some of the accusations are more justified than others. Thirdly, even the people who recklessly fling the word ‘Fascist’ in every direction attach at any rate an emotional significance to it. By ‘Fascism’ they mean, roughly speaking, something cruel, unscrupulous, arrogant, obscurantist, anti-liberal and anti-working-class. Except for the relatively small number of Fascist sympathizers, almost any (English) person would accept ‘bully’ as a synonym for ‘Fascist’. That is about as near to a definition as this much-abused word has come.

Het bovenstaande kan vrijwel onverkort op vandaag de dag van toepassing worden verklaard. Let wel: bovenstaande tekst is meer dan een halve eeuw oud. Reden genoeg voor al diegenen die Nederland zien verworden tot een fascistische staat om nog eens stevig achter de oren te krabben. “Populisme” mag dan het woord van de dag zijn; die term is van een totaal andere orde.

Nederland en haar bevolking heeft totaal niets met fascisme. Ontevreden? Natuurlijk. Dat hoort bij onze natuur en bij de huidige gedoog-akkoord regering. De laatste is niet meer dan een tijdsgebonden verschijnsel. Golfbewegingen zijn van alle tijden. Aan u de keuze: loopt u mee in de mars der lemmingen die een fascistisch regime in Nederland als nabije realiteit zien?

Of kiest u voor een andere blik. In de wetenschap dat fascisme als staatsvorm een 66,66% Tweede Kamermeerderheid vereist en dat zijn 100 zetels, plus daarna goedkeuring van de Eerste Kamer?

De keuze lijkt me niet echt moeilijk. Bezorgdheid? Accoord en terecht. “Fascisme aan de macht in Nederland”? Orwell wist al beter meer dan vijftig jaren geleden.

Het nut van preken voor eigen parochie

Politiek preken voor eigen parochie is inmiddels een algemeen bekend verschijnsel. Hebben de donderpreken van eigen kansel eigenlijk wel enig nut? Het antwoord op die vraag is tweeledig. “Ja” en “nee”.

Nog niet zo erg lang geleden stroomden kerken iedere zondag vol. Met gelovigen van eigen specifiek geloof. Het samenzijn en de onlosmakelijke donderpreek had slechts een enkel doel: het verstevigen van de onderlinge band van de kerkgangers. “Samen sterk” zogezegd. Daarmee was de bijeenkomst gerechtvaardigd en had dus nut. De idee dat aanhangers van een afwijkend geloof als overlopers de eigen kerk in werden gelokt was niet aan de orde.

Vandaag de dag worden religieuze kerken nauwelijks meer bezocht. Ontzuiling enzo. De politieke kerken daarentegen lopen voller en voller. Zeker op de digitale snelweg. Ook deze gebedshuizen zijn streng in de leer. De andersgelovigen worden verketterd, hel en verdoemenis zal hun deel zijn. Wee diegene die zich per ongeluk of met opzet waagt aan een bezoekje zonder zich te conformeren aan het ware geloof: pek en veren is zijn deel. Er is dus eigenlijk bar weinig veranderd in de afgelopen decennia. Je bent voor ons of tegen ons. Niks geen ruimte voor discussie; oprotten en wegwezen.

Een wezenlijk verschil met de tijd van almachtige pastoors, kapelaans, predikanten en aanverwante baasjes van de religieuze kerk springt in het oog. De hogepriesters van de huidige digitale kerken hebben de neiging om hun dogma’s uit te venten. Deze nieuwe missionarissen zijn er van overtuigd dat het mogelijk is zieltjes te winnen. Niet door gebreide borstrokken te verspreiden in Afrika. Nee, gewoon naast de deur in de aanpalende politieke kerk met andersgezindten. Driftig wordt er met de nieuwe politieke bijbels gezwaaid. Onder verwijzing naar oude en zelf gefabriceerde waarheden. Hun eigen waarheden vanzelfsprekend.

Hier gaan de nieuwe kanselpredikers de fout in. Samen met hun hondstrouwe en blindelings volgende politieke goegemeente worden over en weer de messen geslepen en ontaardt iedere confrontatie in scheldkannonades. De andersgelovige wordt uitgemaakt voor rotte vis en vaak (veel) erger. Er kan immers geen andere waarheid bestaan dan de eigen waarheid. Andersgelovigen zijn ketters die eigenlijk niet beter verdienen dan de brandstapel op het slagveld van politieke overtuigingen.

Punt is, dat gelovigen zich nu eenmaal niet laten leiden door intellect. Ze laten zich leiden door geloof. Geloof in hun ene en almachtige waarheid. Wat dat betreft onderscheiden ze zich niet van de paus; die laatste laat zich nog liever vierendelen dan ook maar een seconde zijn geloof ter discussie te stellen. Een in het oog springende gelijkenis.

Zijn we uiteindelijk ook maar een jota opgeschoten? Het lijkt er niet op. Geloof blijft geloof en elkaar virtueel de hersens inslaan blijkt van alle tijden.

Mocht dat het bedoelde nut zijn van het preken dan is de missie geslaagd. Ook al is het slagveld verplaatst van religie naar politiek.

Het treurige is dat uiteindelijk niemand er ook maar een haar beter van wordt. Klaarblijkelijk is de mens bang en klemt zich uit alle macht vast aan de groep waar hij zich bij heeft aangesloten. Zo is de identiteit gewaarborgd en het houvast een veilig lijkende zekerheid. Dat daarvoor de rede en het gezonde eigen verstand moet wijken is van een onpeilbare treurnis.

PVV komt man met de hamer tegen

De PVV komt de man met de hamer tegen. Althans als de peiling van TNS NIPO als graadmeter mag worden beschouwd voor de komende Tweede Kamer verkiezingen en de berichtgeving omtrent fractielid Hero Brinkman op waarheid blijken te berusten.

Het wielerseizoen is weer begonnen. Een gevreesde en alom bekende uitdrukking in deze tak van sport is de uitdrukking “de man met de hamer tegen komen”. Hetgeen zoveel betekent als “van het ene moment op het andere is de pijp leeg”. Welnu, indien de peiling van TNS NIPO als maatstaf mag worden genomen (peilingen blijven per slot van rekening peilingen) dan is de PVV doende niet slechts tegen een hamer aan te lopen, maar tegen een heuse moker.

Was het al zo, dat de PVV in alle peilingen gedurende een aanzienlijke periode gestaag en dus structureel daalde dan is de TNS NIPO peiling daar veel meer dan een bevestiging van. Stond ze begin 2010 in de TNS NIPO-peiling nog op 31 zetels, de prognose is thans bijgesteld tot “slechts” 18 zetels. Kortom: een daling van maar liefst 13 zetels in een bijzonder korte tijdspanne. Als ooit de term “de man met de hamer tegenkomen” van toepassing is geweest, is het in dit geval wel.

Als achterliggende redenen wordt het “Cohen-effect” genoemd, maar meer dan dat – en aanzienlijk verontrustender vanuit PVV-optiek – het (willens en wetens) torpederen van eigen deelname van coalitiedeelname in zowel Almere als Den Haag. Ergo: de PVV-kiezer voelt zich door de PVV klaarblijkelijk niet meer of minder dan in de steek gelaten. In mijn opinie een terechte conclusie.

De PVV heeft een bijzonder ernstige inschattingsfout gemaakt door enerzijds op voorhand intern te opteren om kost wat kost af te zien van coalitiedeelname in Almere en Den Haag maar geen rekening te houden met de verwachtingen van haar electoraat dat volledig op het verkeerde been is gezet en zich logischerwijze door de PVV “belazerd” voelt. Deze lokale inschattingsfout van de PVV wordt landelijk opgepikt en komt logischerwijze en terecht terug in de uitkomst van genoemde TNS NIPO-peiling. Het besef dat de agenda van de PVV ultimo in het geheel geen landelijke regeringsdeelname ambieert komt voor de potentieele PVV-kiezer duidelijk aan het licht met als logische consequentie grote teleurstelling en het afwenden van de PVV. Een strategische fout van de PVV van de eerste orde die zwaar betaald (b)lijkt te gaan worden.

In algemene zin is het Nederlandse electoraat gediend met de inmiddels verschafte duidelijkheid. Immers, naarmate het in toenemende mate duidelijker wordt welke agenda de diverse partijen daadwerkelijk in de mouw hebben trekken de rookgordijnen op en krijgt de kiezer zicht op de echte reeele keuzemogelijkheden. Zulks geldt voor de PvdA, het CDA, VVD en alle andere partijen, de PVV inbegrepen. Duidelijkheid is de beste waarborg voor de kiezer om een afgewogen keuze te maken.

Wat vertelt de TNS NIPO peiling depotentieele kiezer nog meer? Welnu, de PvdA wordt de grootste met 35 zetels, de VVD volgt met 25 zetels, het CDA met 24 zetels, D66 met 16 zetels, GroenLinks met 10 zetels, de SP met 9 zetels, de ChristenUnie met 8 zetels, de PartijvandeDieren, het SGP met 2 zetels en tenslotte TON met 1 zetel. Mocht u thans al behoefte hebben om de mogelijke coalitie-mogelijkheden op een rijtje te zetten, ga uw gang.

Saillant detail: ook in het alledaagse leven van alledag is de combinatie “PVV + hamer” aan de orde. Zij het dat de kiezer in dit geval de hamer van de PVV tegenkomt. Althans als de berichtgeving omtrent het PVV-fractielid Hero Brinkman op waarheid blijkt te berusten. Mocht zulks inderdaad zo blijken, dan mogen wij wel spreken van een geheel eigen en unieke wijze van het invullen van de slogan “de politiek komt naar u toe”. De zo vaak vervloekte verzuchting dat de kloof tussen “Den Haag” en de kiezer geslecht dient te worden wordt dan op een wel heel eigen wijze opgelost….

Paul Wilders

D66, VVD en PVV grote winnaars raadsverkiezingen

D66 wint meer dan 350 zetels ten opzichte van de uitslag van 2006 en is de grootste partij geworden in studentensteden als Leiden, Delft en Wageningen. De VVD wint in totaal zo’n 200 zetels extra. De PVV debuteert als grootste partij in Almere, met negen zetels, en werd tweede in Den Haag. De opkomst is iets lager dan vier jaar geleden: 56 procent.

Leest u het volledige verslag hier en de bijbehorende uitgebreide tabellen hier . Vertaald naar landelijke zetelverdeling (puur indicatief: de meeste stemmen zijn thans op lokale partijen uitgebracht!) levert dit volgens Synovate het volgende plaatje op:

De PVV zou als er nu Tweede Kamerverkiezingen zouden worden gehouden 24 zetels halen. Het CDA blijft wel de grootste met 29 zetels, de PvdA volgt met 27. De VVD maakt een opmars en komt op 21 zetels uit. D66 zou 15 zetels krijgen, GroenLinks 12 zetels, Christen Unie 7 zetels, SGP en de PvdD staan stabiel op twee zetels en TON/Verdonk verdwijnt van het toneel.

Volgens de peiling van Maurice de Hond zou de PVV de grootste partij worden met 27 zetels. Het CDA volgt met 26 en de PvdA met 24. De VVD zou er 21 krijgen.

Benieuwd naar de exacte uitslag van uw eigen gemeente?
 Dat valt hier te checken (update elke 5 minuten).

Kortom, landelijk vertaald zijn CDA, PvdA, PVV en VVD ongeveer even groot geworden. Daarnaast ontlopen GroenLinks, SP en D66 elkaar niet veel in sterkte. Dat betekent dat voor de vorming van een kabinet wel eens vier partijen nodig kunnen zijn. Daarmee staat Nederland na de verkiezingen voor de Tweede Kamer waarschijnlijk een lange moeizame kabinetsformatie te wachten. Zoals al eerder geponeerd, voorzie ik persoonlijk de CDA/PvdA combinatie plus X (excluis de PVV) als uiteindelijke regeringscoalitie.

Ondertussen viert de PVV haar feestje. In Almere weliswaar en niet vertegenwoordigd op het gebruikelijke “natafel debat” waar alle overige partijen de uitslag als gebruikelijk evalueren:

De overige lijsttrekkers spreken verkiezingsuitslagen na in slotdebat op de aloude en bekende wijze:

Het prangende vraagstuk op korte termijn blijft vanzelfsprekend hoe de vlag erbij hangt na de aankomende Tweede Kamer verkiezingen. Eenvoudiger zal het er in ieder geval niet op worden.

Paul Wilders