Wel wil hij ”het onderste uit de kan halen” om het geld bestemd voor ontwikkelingshulp als eerste aan te spreken als extra bezuinigingen nodig zijn. Dat klinkt leuk en aardig. In feite speelt de PVV niet meer dan spelletjes met het kabinet.

De goede lezer weet dat hier in feite gezegd wordt: “de PVV wilt nu het kabinet niet op het spel zetten”.

Wilders kiest zijn moment wanneer het hem uitkomt. Is het niet vandaag, dan morgen. Het kabinet doet er goed aan dit voortdurend voor ogen te houden.

De PVV speelt gewoon spelletjes met het kabinet, niet meer en niet minder.

In een interview met nu.nl eist  Verhagen van het CDA dat de PVV haar “dogma’s dient te laten varen”. Dit in het kader van een verwachte bezuinigingsronde voorjaar 2012 van circa 5 miljard euro en de recente mededeling van de PVV dat hiervoor de 4 miljard aan ontwikkelingshulp dient te worden aangewend. Dat laatste standpunt lijkt voor het CDA een onmogelijke eis.

Hiermee trekt Verhagen een veel te grote broek aan. Mede gezien de desastreuze neerwaartse tendens in de peilingen uitmondend in een schamele tien CDA-zetels enige dagen geleden heeft het CDA niets te eisen. Dat geldt eveneens voor het zittende kabinet.

De PVV zit althans momenteel in een onaantastbare zetel: hoog en stabiel in de peilingen, een Europadossier dat steeds meer aanhang krijgt. Plus een Kunduz-dossier dat begin 2012 weer uit de kast komt. Waar D66, GroenLinks en de ChristenUnie steun dienen te geven aan nog een bezuinigingsronde. Van de PVV zal deze steun niet komen.

Feitelijk komt het er op neer dat het CDA uiteindelijk haar knopen zal moeten tellen: slikken of stikken. De tijd van eisen stellen is voorbij. De opties die resteren zijn simpel: de ontwikkelingshulp opofferen of het kabinet laten vallen.

Ook van PVV-zijde zullen beide opties tegen het licht worden gehouden. De partij zal het CDA en daarmee het kabinet in een knelle wurggreep blijven houden en op het moment dat het haar schikt een definitieve keuze bepalen.

Resumerend: de PVV heeft vrijwel alle troeven in handen. De vraag is wanneer zij deze uitspeelt. Ook een hand vol troeven kan verkeerd worden uitgespeeld.

Update:

Extra bezuinigingen zijn mogelijk pas op z’n vroegst nodig in 2013 of 2014. ‘In 2012 zitten we nog redelijk veilig, daarna wordt het moeilijker als de economische situatie zo zorgwekkend blijft.’

Dat maakte minister Jan Kees de Jager (Financiën) vandaag duidelijk bij BNR Nieuwsradio.

En daarmee is Maxime Verhagen voorlopig! even uit de wind gezet, lijkt het.

Heb je het voor elkaar gekregen dat drie verkeersbrigadiers, vier gepensioneerde dorpsbromsnorren met platte sabel en een aantal gepromoveerde parkeerwachten samen als Animal Cops Brigade alle poezen in nood uit Nederlandse bomen halen, is het weer niet goed.

In een Kamerdebat over de inspectie van de veesector kreeg Marcia Nieuwenhuis, publiciste voor De Pers, de de Grause wind stevig van voren. Ze had de euvele moed gehad ergens begin oktober 2011 terecht te publiceren dat de zogenoemde ‘animalcops’ alleen zullen worden ingezet bij mishandeling van huisdieren in plaats van dieren in de agrarische sector, waarvoor zij bedoeld waren.

Dat kwam hard aan bij Dion. Ondanks het gegeven dat het artikel van Nieuwenhuis grondig was gefundeerd middels de WOB, brieste Graus dat er aan de hufterigheid en schofterigheid paal en perk gesteld diende te worden: Perspolitie!

Herr Graus mochte ja Presse Polizei dabei! Op de keper beschouwd kan een normaal mens er eigenlijk alleen maar om schateren. Mocht Graus al niet de clown van de Tweede Kamer zijn, dan is hij nu toch een heel eind op weg. De goede man kan imiddels niet meer serieus genomen worden. Dus laten we dat dan ook vooral niet doen.

Grappige samenloop: de PVV staat nu juist een verruiming van de meningsvrijheid voor en eist op dit moment in het Europese Parlement dat de Europese Commissie een documentaire vrijgeeft.

Graus doet er beter aan zichzelf de mond te snoeren. Dat gaat hem in commissies al behoorlijk goed af is onlangs gebleken. Gerechtvaardigde zelfcensuur is verre te prefereren boven idioterie als Presse Polizei.

Ondertussen loopt de Spaanse Yield op naar 7%. Da’s ernstigere en gevaarlijkere koek. Er zal wel weer geschreeuwd worden dat de ECB weer eens moet handelen. “Window dressing” heet dat in goed Spaans.

Een motie om Mauro in Nederland te laten blijven in afwachting van een studievisum werd niet in stemming gebracht maar komt waarschijnlijk volgende week aan de orde. Hoogstwaarschijnlijk is er voor deze motie wel een Kamermeerderheid omdat regeringspartij CDA ook voor is. Da’s allemaal voor de buhne.

De CDA-slappe-knietjes-leden Ad Koppejan en Kathleen Ferrier stemden in lijn met hun fractie tegen de moties. Koppejan liet weten blij te zijn dat binnen zijn partij steun is voor de motie over het studievisum. “Hier staat een gelukkige christendemocraat.” Juist. Als Koppejan en Ferrier staan voor de “christendemocratie”, dan dient de definitie daarvan snel herschreven te worden. Met christelijkheid heeft het inmiddels niets meer te maken.

Mauro zelf liet weten het besluit in de Tweede Kamer ‘heel erg jammer’ te vinden. Hij zei dat in een korte reactie, waarna hij snel het Tweede Kamergebouw verliet.

En nog steeds vraagt de Haagse politieke kliek zich af hoe het in vredesnaam mogelijk is dat er totale vervreemding tussen kiezer en politiek Den Haag bestaat. Welnu dames en heren: het politieke spel en belang telt voor u zwaarder dan het belang van de burger. Dat mag slachtoffers kosten. Zoals in dit geval Mauro.

Gisteren werd op het CDA-najaarscongres een resolutie aangenomen waarin een humaan beleid voor minderjarige asielzoekers wordt bepleit. Niet dat Mauro daar mee gebaat is. Het klinkt in ieder geval even naief als barmhartig. Afijn, volgens de laatste peiling van de Hond is het gepeilde zetelaantal ver beneden het Normaal Amsterdams Peil (NAP) gezakt. Elf zetels! Nog nooit vertoond. Kan het erger? Ja, dat kan. Nog niet de helft van de CDA-stemmers is van plan nog op het CDA te gaan stemmen.

Vreemde snuiters overigens: 70 procent vindt dat Mauro een verblijfsvergunning dient te krijgen maar minder dan 50 procent wil dat dit ook het partijstandpunt wordt. Zo’n 25 procent vindt dan weer dat Mauro maar op het vliegtuig moet worden gezet, Ik kan hier geen bier van brouwen. Of het moet de angst van totale teloorgang zijn als het kabinet zou vallen. Waarna de peilingen van de Hond bij nieuwe verkiezingen dicht bij het CDA-resultaat zou liggen. Minder kan ook…

Overigens stijgt de VVD een zetel die dan weer door de PVV wordt verloren, Dat de PvdA iets opkrabbelt en GroenLinks juist de tegenovergestelde kant uit holt doet niet zoveel terzake. De eerste twee genoemde partijen zijn nog steeds goed voor 61 zetels. Dat is een indicatie die veel meer zegt.

Lazarus stond ooit op uit zijn graf. Nu is dat alweer een tijdje geleden, maar God Only Knows. Zou het CDA dat kunstje ook kunnen flikken?

Eerst uitte Kathleen Ferrier ferme bezwaren tegen de uitzetting van Mauro. Om vervolgens snel naar de achtergrond te verdwijnen en zich na haar gebruikelijke tromgeroffel te schikken in de partijdiscipline. Hanenkraai nummer een.

Vervolgens liet Ad Koppejan weten zich niet te kunnen vinden in het CDA-standpunt om Mauro uit te zetten. Waarna ook deze fractiegenoot zich netjes conformeerde aan de partijdiscpline. Hanenkraai nummer twee.

Tesamen hebben Ferrier, Knops en Koppejan inmiddels drie keer hun hanenkraai laten horen. Bijbelse navolging is het CDA dus bepaald niet vreemd. Iets dergelijks overkwam volgens de bijbelse geschiedenis Jezus ook al. Verraad toen en verraad nu.

Het lijkt er meer en meer op dat het CDA zich gedraagt conform de verwerpelijke aspecten uit hun Heilige Boek. De partij is de schaamte voorbij; alles voor het pluche.

Uitgeprocedeerd zegt u over Mauro? Zeker. Discretionaire Bevoegdheid van CDA-minister Gerd Leers? Dat had eenvoudig gekund en kan nog steeds. In de menslievende geest die het CDA ooit wel voorstond. Maar ja, dat pluche…

Voor de vorm wordt Mauro nog een onhaalbaar voorstel gedaan. De CDA-fractie wil dat Mauro de mogelijkheid tot een studievisum krijgt. Maar vanavond dient er wel vervroegd gestemd te worden in de Tweede Kamer. Zodat wordt voorkomen dat het CDA-congres zaterdag roet in het eten gooit. Het CDA is verworden tot de partij die haar eigen principes te grabbel heeft gegooid. Dat kan zelfs niet van de PVV gezegd worden. Hoe diep kan een partij zinken. Diep. En nog Dieper.

Uitbreiding van het noodfonds tot onvoorstelbare omvang maakt dit fonds tot verzekeraar die mogelijk ook geld gaat lenen bij buitenlandse partijen vooral tot veel meer risico’s voor de Nederlandse burgers gaat leiden. Immers, dat het met Griekenland fout afloopt zodra de “geleende tijd” verstreken is staat als een paal boven water.

Het daadwerkelijke zwaard van Damocles, tenminste op korte termijn is en blijft Italie. Vage en niet tot nauwelijks omschreven toezeggingen, een vrijwel onoverzienbare schuldenlast, corruptie, een regeringsleider welke die naam nauwelijks mag dragen, maffia: de ingredienten voor een deficit. Weliswaar niet morgen maar zeer zeker op de niet al te lange termijn. Dat kan het nu bepaalde noodfonds nooit en te nimmer behappen. Maar wederom: er is voorlopig “tijd gekocht”.

Het Internationale Monetaire Fonds (IMF) leurt met speciale constructies leunend op niet-eurolanden. Die impact is op voorhand te verwaarlozen in het grote geheel.

De Europeese Centrale Bank (ECB) gaat in arren moede haar boekje te buiten: massaal opkopen van obligaties van zwakke landen, met name Ierland, Portugal, Spanje en Italie. Het ECB mag volgens de regel eigenlijk slechts banken die zichzelf niet op de vrije kapitaalmarkt kunnen financieren te hulp schieten. Iedere econoom weet de gevolgen: de inflatie wordt stevig aangewakkerd.

Vervolgens de herkapitalisering van het Europese bankwezen. het IMF sprak eerder over een noodzakelijke verhoging met 200 miljard terwijl er nu ruim 100 miljard is afgesproken. Kortweg: banken worden fors ontzien.

Conclusie: dit akkoord pakt de oorzaak van de eurocrisis niet tot nauwelijks aan. Het blijft dure pleisters plakken op wonden zonder de oorzaak van de ziekte aan te pakken. De “gewonnen tijd” is niet meer of minder dan uitstel van executie. Linksom of rechtsom, uiteindelijk wordt de prijs betaald door u en ik, de belastingbetalende burger.

Eens te meer is gebleken dat de term “Europeese Unie” een samenraapsel is van landen met verschillende politieke en economische belangen die uiteindelijk met hand en tand verdedigd worden. Zolang dit het geval blijft mag gevoeglijk de term “Unie” met groffe korrels zout genomen worden. Tegen een onvoorstelbaar grote prijs voor haar inwoners.

De pseudo-CDAers Kathleen Ferrier wil voor de vorm en om haar eigen geschonden imago op te poetsen nog een debat, Ad Koppejan houdt zich zekerheidshalve nog even op de vlakte. Mirjam Sterk heeft de euvele moed om de schuld van Mauro’s uitzetting aan de pers te wijten.

Op 15 augustus 2011 publiceerde ik al een overduidelijk artikel over het CDA. Hetgeen nu met Mauro gebeurt is niet alleen een bevestiging van laatstgenoemd artikel. De praktijk blijkt nog schrijnender. Het CDA is inmidels een kreupele bijwagen geworden van de PVV. Niets meer en niets minder.

De vraag rijst op het CDA nog bestaansrecht heeft anders dan een niche-partijtje in de politieke marge. Nu de basisprincipes een voor een de prullebak in verdwijnen of al zijn verdwenen lijkt het antwoord voor de hand te liggen. Geen enkele CDA-aanhanger zou zich kunnen conformeren met een partij die in daden niet meer opkomt voor haar principes.

Het CDA is in verregaande mate ontmenselijkt, ontbreekt het aan leiderschap, richting. Een forse electorale afstraffing bij komende verkiezingen lijkt voor de hand te liggen. Zeer terecht. Nogmaals: “CDA, quo vadis?”.

update: De ChristenUnie heeft blijkbaar wel een hart; men wenst een hoofdelijke stemming. Hulde.

Onderstaand fragment – slechts een van de velen – is illustratief voor het simpele feit dat “doe normaal” de nieuwe moraal is. Dat kunt u verwerpelijk vinden of toejuichen; dat doet in de praktijk niet wezenlijk terzake.

Zolang partijen en parlementariers blijven weigeren om deze taal, toon en dit gedrag te aanvaarden als een realiteit en als een bok op de haverkist springen hebben ze het simpelweg nog steeds niet begrepen. Met open ogen loopt men in een valkuil. Zoals gebleken is, komt men daar vervolgens niet- of nauwelijks meer uit. Elementaire zaken die daadwerkelijk aandacht eisen raken op de achtergrond.

Minister Donner liet desgevraagd weten op dergelijke persoonlijke aantijgingen slechts te antwoorden met: “oh”. VVD-er Stef Blok wenste slechts na aandrang tijdens de beschouwingen te laten weten dat hij “zich niet wenste te laten provoceren”. Persoonlijk ben ik bepaald geen fan van beiden. Ik kan niet anders dan beiden nageven dat zij het wel degelijk begrepen hebben: neem er kennis van en ga vervolgens over tot de echte orde van de dag. Een voorbeeld voor alle bokken en geiten op de haverkist. Nu en in de toekomst.

Een moreel oordeel geef ik doelbewust niet. Ieder dient voor zich zijn eigen mening vormen. De crux van de boodschap is een duidelijke: “doe normaal man” is onderdeel van de politieke moraal geworden. Daar zullen we het mee moeten doen, leuk of niet. Aan het parlement om na al die jaren dit fait accompli te onderkennen en daar adequaat mee om te gaan. Nederland kan daar alleen maar beter bij varen.

Zoals bekend ben ik een fervent tegenstander van de standpunten van de PVV en dus ook de standpunten van Geert Wilders. Daar is in de loop der jaren niets aan veranderd.

Feit blijft, dat er morele en juridische grenzen zijn aan de uitingswijze van een standpunt. Of deze nu over gedachtengoed of personen gaan. Het publiceren van een cartoon waarin welke persoon dan ook wordt vermoord, hoe “ludiek” (sic) ook bedoeld, is simpelweg moreel verwerpelijk, beneden welke beschavingsvorm dan ook en wellicht gevaarlijk voor de persoon in kwestie. Juristen en rechterlijke macht mogen wat mij betreft oordeel vellen over het wettelijk aspekt van deze abjecte publicatie.

In algemene zin rijst inmiddels de vraag waar Joop.nl onder leiding van Francisco van Jole mee bezig is. Vanzelfsprekend is er geen enkel bezwaar om een opinieplatform te bestieren met een uitgesproken kleur en voorkeur. Uitstekend zelfs. Verwacht mag worden dat er wel grenzen in acht worden genomen. Een journalistiek uitgangspunt dat onderschreven wordt door elke zichzelf respecterende journalist, periodiek en eveneens elke uitzendgemachtigde.

Helaas kan niet anders dan worden vastgesteld dat Joop.nl al geruime tijd in een neerwaartse spiraal terecht gekomen is wat het merendeel van de inhoud van de aldaar gepubliceerde artikelen betreft. Reden voldoende voor ondergetekende om ruime tijd geleden te bedanken als columnist aldaar. Aan deze neerwaartse spiraal blijkt vooralsnog geen einde te komen. Integendeel. Een bijzonder spijtige zaak. Mijns inziens zou de VARA als eindverantwoordelijke er goed aan doen het bestaansrecht van Joop.nl stevig tegen het licht te houden. Waarbij ook de positie van Francisco van Jole op kritische wijze wordt bezien. Wellicht dat de uitkomst van een dergelijke evaluatie resulteert in een online periodiek dat de toets der kritiek wel kan doorstaan. Dat kan zowel Joop.nl als haar publiek ten goede komen.

update: Vara-coryfeeen Claudia de Breij en Giel Beelen hebben zich inmiddels nadrukkelijk gedistantieerd van de moordcartoon en op persoonlijke titel excuses aangeboden. Chapeau! Fatsoen blijkt niet geheel en al verdwenen. Wie volgt?