Hollandsche Politiek

just another political blog

Category Archives: In De Pers

Griekse kabinet steunt referendum

Het Griekse kabinet steunt de plannen van premier George Papandreou om een referendum te houden over steun vanuit de EU en een reddingspakket voor de euro. Dat zei een regeringswoordvoerder na afloop van lang crisisberaad. Dat moet zo snel mogelijk worden gehouden nadat de voorwaarden duidelijk zijn van de reddingsplannen.

De financieele wereld staat uiteraard op zijn kop. Het IMF zal zich twee- nee, driemaal bedenken een volgende tranche van 8 miljard euro te betalen. Nu zestig procent van de Grieken volgens peilingen een hardgrondig “nee” zullen zeggen tegen steun vanuit de EU en een reddingspakket voor de euro is een ongecontroleerd faillisement van Griekenland vrijwel onafwendbaar.

De kans op het gevreesde domino-effect wordt daarmee bijzonder groot. Italie zal ondanks alle mooie beloftes van Berlusconi de eerste kandidaat zijn om het Griekse scenario: deficit – te volgen. Spanje, Ierland staan daarna in het rijtje dominostenen.

Op 27 oktober schreef ik al dat het eurocrisis-akkoord niets op levert en er slechts “tijd gekocht” wordt. Zoals het er nu uitziet blijft er ook van die gekochte tijd weinig tot niets over.

De vooruitzichten op korte en langere termijn zullen desastreus zijn. Niet alleen voor Griekenland, Italie, Spanje en Ierland; voor heel Europa en zelfs op mondiaal niveau. Het kapitaal dat hiermee verloren dreigt te gaan is onmetelijk van omvang. Zware recessie(s), beurskrach, fors groeiende inflatie zijn doembeelden die werkelijkheid lijken te worden. Uiteindelijk zal iedere burger zwaar getroffen worden.

U noemt mij wellicht een ras-pessimist. Welnu: volgt u de Amerikaanse en Europese beurskoerzen vandaag eens om te beginnen. Het bovenstaande is naar mijn mening een reeele visie. Ik wens ons allen sterkte in de komende reeks van jaren.

Geen verblijfsvergunning voor Mauro

Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft vanmiddag twee moties over een verblijfsvergunning van de jonge Angolees Mauro Manuel verworpen. Met dank aan het CDA. Nederlandse medemenselijkheid is tot een absoluut dieptepunt gedaald binnen ons politiek bestel.

Een motie om Mauro in Nederland te laten blijven in afwachting van een studievisum werd niet in stemming gebracht maar komt waarschijnlijk volgende week aan de orde. Hoogstwaarschijnlijk is er voor deze motie wel een Kamermeerderheid omdat regeringspartij CDA ook voor is. Da’s allemaal voor de buhne.

 

De CDA-slappe-knietjes-leden Ad Koppejan en Kathleen Ferrier stemden in lijn met hun fractie tegen de moties. Koppejan liet weten blij te zijn dat binnen zijn partij steun is voor de motie over het studievisum. “Hier staat een gelukkige christendemocraat.” Juist. Als Koppejan en Ferrier staan voor de “christendemocratie”, dan dient de definitie daarvan snel herschreven te worden. Met christelijkheid heeft het inmiddels niets meer te maken.

 

Mauro zelf liet weten het besluit in de Tweede Kamer ‘heel erg jammer’ te vinden. Hij zei dat in een korte reactie, waarna hij snel het Tweede Kamergebouw verliet.

 

En nog steeds vraagt de Haagse politieke kliek zich af hoe het in vredesnaam mogelijk is dat er totale vervreemding tussen kiezer en politiek Den Haag bestaat. Welnu dames en heren: het politieke spel en belang telt voor u zwaarder dan het belang van de burger. Dat mag slachtoffers kosten. Zoals in dit geval Mauro.

Stop the Persecution of Ashraf Abu Rahmah

Nederland is terecht gefocussed op Mauro. De wereld is echter groter; ook mensen als Ashraf Abu Rahmah verdient aandacht, steun en hulp.

 

Ashraf Abu Rahmah, a Palestinian grassroots activist from the village of Bil’in was arrested a few days ago during a demonstration in his village. His detention was extended indefinitely by a military judge last Thursday, despite clear evidence that his acts were entirely peaceful.

 

See here for more background on his case.

 

Niet alleen Mauro verdient alle aandacht, steun en hulp die echt nodig is. De menselijke maat is uiteindelijk waar wij allemaal op drijven. Mensen staan niet in dienst van wetgeving. In tegendeel: wetgeving staat in dienst van de mens. Zodra dit uitgangspunt met voeten wordt getreden is er iets grondig mis. Of het nu om Mauro gaat of in dit geval om iemand waar u nooit van gehoord heeft.

 

Het gaat hier niet om politieke voorkeur; het gaat om mensen. klick dat laatste link aan hierboven. Daarna is het aan u. Mijn email is in ieder geval verzonden.

CDA daalt ver beneden NAP

Het congres is voorbij en de knopen worden geteld. Daar blijven er bitter weinig van over voor het CDA als het aan Maurice de Hond ligt. Nu zijn peilingen niet veel meer dan de waan van de dag, maar toch. Het “Mauro-effect” laat diepe sporen na zoals het zich laat aanzien.

 

Gisteren werd op het CDA-najaarscongres een resolutie aangenomen waarin een humaan beleid voor minderjarige asielzoekers wordt bepleit. Niet dat Mauro daar mee gebaat is. Het klinkt in ieder geval even naief als barmhartig. Afijn, volgens de laatste peiling van de Hond is het gepeilde zetelaantal ver beneden het Normaal Amsterdams Peil (NAP) gezakt. Elf zetels! Nog nooit vertoond. Kan het erger? Ja, dat kan. Nog niet de helft van de CDA-stemmers is van plan nog op het CDA te gaan stemmen.

Vreemde snuiters overigens: 70 procent vindt dat Mauro een verblijfsvergunning dient te krijgen maar minder dan 50 procent wil dat dit ook het partijstandpunt wordt. Zo’n 25 procent vindt dan weer dat Mauro maar op het vliegtuig moet worden gezet, Ik kan hier geen bier van brouwen. Of het moet de angst van totale teloorgang zijn als het kabinet zou vallen. Waarna de peilingen van de Hond bij nieuwe verkiezingen dicht bij het CDA-resultaat zou liggen. Minder kan ook…

 

Overigens stijgt de VVD een zetel die dan weer door de PVV wordt verloren, Dat de PvdA iets opkrabbelt en GroenLinks juist de tegenovergestelde kant uit holt doet niet zoveel terzake. De eerste twee genoemde partijen zijn nog steeds goed voor 61 zetels. Dat is een indicatie die veel meer zegt.

 

Lazarus stond ooit op uit zijn graf. Nu is dat alweer een tijdje geleden, maar God Only Knows. Zou het CDA dat kunstje ook kunnen flikken?

 

 

 

 

De CDA haan kraaide drie keer voor Mauro

Fractiewoordvoerder Raymond Knops van het CDA sprak niet mis te verstane woorden namens de voltallige fractie: "Mauro het land uit". Dat was de derde keer dat het CDA kraaide. Immers, het CDA was tot voor kort fel tegen het besluit van Leers om Mauro terug te sturen, maar fractiewoordvoerder Raymond Knops liet zich door Leers overtuigen. Om in bijbelse termen te blijven: er klonk nog twee keer hanengekraai.

 

Eerst uitte Kathleen Ferrier ferme bezwaren tegen de uitzetting van Mauro. Om vervolgens snel naar de achtergrond te verdwijnen en zich na haar gebruikelijke tromgeroffel te schikken in de partijdiscipline. Hanenkraai nummer een.

 

Vervolgens liet Ad Koppejan weten zich niet te kunnen vinden in het CDA-standpunt om Mauro uit te zetten. Waarna ook deze fractiegenoot zich netjes conformeerde aan de partijdiscpline. Hanenkraai nummer twee.

 

Tesamen hebben Ferrier, Knops en Koppejan inmiddels drie keer hun hanenkraai laten horen. Bijbelse navolging is het CDA dus bepaald niet vreemd. Iets dergelijks overkwam volgens de bijbelse geschiedenis Jezus ook al. Verraad toen en verraad nu.

 

Het lijkt er meer en meer op dat het CDA zich gedraagt conform de verwerpelijke aspecten uit hun Heilige Boek. De partij is de schaamte voorbij; alles voor het pluche.

 

Uitgeprocedeerd zegt u over Mauro? Zeker. Discretionaire Bevoegdheid van CDA-minister Gerd Leers? Dat had eenvoudig gekund en kan nog steeds. In de menslievende geest die het CDA ooit wel voorstond. Maar ja, dat pluche…

 

Voor de vorm wordt Mauro nog een onhaalbaar voorstel gedaan. De CDA-fractie wil dat Mauro de mogelijkheid tot een studievisum krijgt. Maar vanavond dient er wel vervroegd gestemd te worden in de Tweede Kamer. Zodat wordt voorkomen dat het CDA-congres zaterdag roet in het eten gooit. Het CDA is verworden tot de partij die haar eigen principes te grabbel heeft gegooid. Dat kan zelfs niet van de PVV gezegd worden. Hoe diep kan een partij zinken. Diep. En nog Dieper.

eurocrisis akkoord lost niets op

Het langverwachte overleg over de eurocrisis lost niets op. Dat kan de enige conclusie zijn na het bestuderen van de uitkomst. Hoogstens wordt er “tijd gekocht”. Terwijl het gevolg van de oorzaak blijft voortwoekeren. Kwijtschelding van 50% van de Griekse schulden aan de banken onvoldoende om Griekenland voldoende lucht te geven om er weer bovenop te komen: De totale Griekse schuld daalt met minder dan 28 procent. De schuld blijft zelfs in 2020 ongeveer net zo hoog als bij het begin van de crisis in Griekenland. En dat is nog niet alles.

Uitbreiding van het noodfonds tot onvoorstelbare omvang maakt dit fonds tot verzekeraar die mogelijk ook geld gaat lenen bij buitenlandse partijen vooral tot veel meer risico’s voor de Nederlandse burgers gaat leiden. Immers, dat het met Griekenland fout afloopt zodra de “geleende tijd” verstreken is staat als een paal boven water.

Het daadwerkelijke zwaard van Damocles, tenminste op korte termijn is en blijft Italie. Vage en niet tot nauwelijks omschreven toezeggingen, een vrijwel onoverzienbare schuldenlast, corruptie, een regeringsleider welke die naam nauwelijks mag dragen, maffia: de ingredienten voor een deficit. Weliswaar niet morgen maar zeer zeker op de niet al te lange termijn. Dat kan het nu bepaalde noodfonds nooit en te nimmer behappen. Maar wederom: er is voorlopig “tijd gekocht”.

Het Internationale Monetaire Fonds (IMF) leurt met speciale constructies leunend op niet-eurolanden. Die impact is op voorhand te verwaarlozen in het grote geheel.

De Europeese Centrale Bank (ECB) gaat in arren moede haar boekje te buiten: massaal opkopen van obligaties van zwakke landen, met name Ierland, Portugal, Spanje en Italie. Het ECB mag volgens de regel eigenlijk slechts banken die zichzelf niet op de vrije kapitaalmarkt kunnen financieren te hulp schieten. Iedere econoom weet de gevolgen: de inflatie wordt stevig aangewakkerd.

Vervolgens de herkapitalisering van het Europese bankwezen. het IMF sprak eerder over een noodzakelijke verhoging met 200 miljard terwijl er nu ruim 100 miljard is afgesproken. Kortweg: banken worden fors ontzien.

Conclusie: dit akkoord pakt de oorzaak van de eurocrisis niet tot nauwelijks aan. Het blijft dure pleisters plakken op wonden zonder de oorzaak van de ziekte aan te pakken. De “gewonnen tijd” is niet meer of minder dan uitstel van executie. Linksom of rechtsom, uiteindelijk wordt de prijs betaald door u en ik, de belastingbetalende burger.

Eens te meer is gebleken dat de term “Europeese Unie” een samenraapsel is van landen met verschillende politieke en economische belangen die uiteindelijk met hand en tand verdedigd worden. Zolang dit het geval blijft mag gevoeglijk de term “Unie” met groffe korrels zout genomen worden. Tegen een onvoorstelbaar grote prijs voor haar inwoners.

DE ontmenselijking van het CDA

Ooit had het CDA het sociale belang van de burger hoog in het vaandel staan. Die tijd ligt inmiddels achter ons. CDA-minister Leers gooit de uitgeprocedeerde Mauro het land uit. Geen uitzondering op de regel ditmaal vanwege “het scheppen van precedentwerking”. Leers en het CDA verworden tot een dependance van de PVV. Om die conclusie kan inmiddels geen weldenkende mens meer omheen.

De pseudo-CDAers Kathleen Ferrier wil voor de vorm en om haar eigen geschonden imago op te poetsen nog een debat, Ad Koppejan houdt zich zekerheidshalve nog even op de vlakte. Mirjam Sterk heeft de euvele moed om de schuld van Mauro’s uitzetting aan de pers te wijten.

Op 15 augustus 2011 publiceerde ik al een overduidelijk artikel over het CDA. Hetgeen nu met Mauro gebeurt is niet alleen een bevestiging van laatstgenoemd artikel. De praktijk blijkt nog schrijnender. Het CDA is inmidels een kreupele bijwagen geworden van de PVV. Niets meer en niets minder.

De vraag rijst op het CDA nog bestaansrecht heeft anders dan een niche-partijtje in de politieke marge. Nu de basisprincipes een voor een de prullebak in verdwijnen of al zijn verdwenen lijkt het antwoord voor de hand te liggen. Geen enkele CDA-aanhanger zou zich kunnen conformeren met een partij die in daden niet meer opkomt voor haar principes.

Het CDA is in verregaande mate ontmenselijkt, ontbreekt het aan leiderschap, richting. Een forse electorale afstraffing bij komende verkiezingen lijkt voor de hand te liggen. Zeer terecht. Nogmaals: “CDA, quo vadis?”.

update: De ChristenUnie heeft blijkbaar wel een hart; men wenst een hoofdelijke stemming. Hulde.

doe normaal is de nieuwe moraal

De Algemene Politieke Beschouwingen maakten pijnlijk duidelijk dat er al tijden iets wezenlijks veranderd is binnen ons politieke bestel. Pijnlijk, omdat partijen en hun parlementariers zich na jaren en jaren nog geen raad weten met het gegeven dat een robbertje straatvechten in woord en gebaar inmiddels een gegeven is. En daarmee de regie vrijwel volledig uit handen geeft.

Onderstaand fragment – slechts een van de velen – is illustratief voor het simpele feit dat “doe normaal” de nieuwe moraal is. Dat kunt u verwerpelijk vinden of toejuichen; dat doet in de praktijk niet wezenlijk terzake.

Zolang partijen en parlementariers blijven weigeren om deze taal, toon en dit gedrag te aanvaarden als een realiteit en als een bok op de haverkist springen hebben ze het simpelweg nog steeds niet begrepen. Met open ogen loopt men in een valkuil. Zoals gebleken is, komt men daar vervolgens niet- of nauwelijks meer uit. Elementaire zaken die daadwerkelijk aandacht eisen raken op de achtergrond.

Minister Donner liet desgevraagd weten op dergelijke persoonlijke aantijgingen slechts te antwoorden met: “oh”. VVD-er Stef Blok wenste slechts na aandrang tijdens de beschouwingen te laten weten dat hij “zich niet wenste te laten provoceren”. Persoonlijk ben ik bepaald geen fan van beiden. Ik kan niet anders dan beiden nageven dat zij het wel degelijk begrepen hebben: neem er kennis van en ga vervolgens over tot de echte orde van de dag. Een voorbeeld voor alle bokken en geiten op de haverkist. Nu en in de toekomst.

Een moreel oordeel geef ik doelbewust niet. Ieder dient voor zich zijn eigen mening vormen. De crux van de boodschap is een duidelijke: “doe normaal man” is onderdeel van de politieke moraal geworden. Daar zullen we het mee moeten doen, leuk of niet. Aan het parlement om na al die jaren dit fait accompli te onderkennen en daar adequaat mee om te gaan. Nederland kan daar alleen maar beter bij varen.

Ploumen zoekt ziel van haar kiezer

De PvdA is de weg en daarmee een groot deel van haar electoraat kwijt geraakt. Gebrek aan visie, competente leiding en bijbehorend stemgedrag in het parlement blijven hun tol eisen. De diverse peilingen zijn wat dat betreft al geruime tijd een niet mis te verstaan teken aan de wand. Feitelijk is de PvdA verworden tot een tweede gedoogpartner van het huidige kabinet naast de PVV. Dus worden de kanonnen gericht op de PVV.

“PVV-leider Geert Wilders pleegt verraad aan zijn kiezers en heeft hun ziel verkocht aan de hoogste bieder, alleen maar om zelf met de regeringspartijen VVD en CDA aan tafel te kunnen zitten. Dat zei PvdA-partijvoorzitter Lilianne Ploumen zaterdag op een ledenraad van de PvdA in Amsterdam.
Ploumen koppelde haar kritiek op Wilders aan de kabinetsplannen. Volgens haar gaat de huur voor de PVV-kiezer omhoog, wordt de zorg duurder, net als de kinderopvang, en gaat er geen cent naar onderwijs.”

Zo sprak Lilianne Ploumen voor eigen parochie vandaag. De koppeling tussen Wilders en de kabinetsplannen mag dan een grote kern van waarheid bevatten, feit is en blijft dat Ploumen angstvallig een blik in de eigen PvdA-spiegel vermijdt. Terwijl die spiegel schreeuwt om aandacht. Cohen en Ploumen zouden er goed aan doen zich verre te houden van termen als “kiezersverraad”. Immers, de mogelijkheden om dit gedoogkabinet aan een voortijdig einde te helpen heeft de PvdA moedwillig voorbij laten gaan. Sterker nog: de PvdA houdt het kabinet willens en wetens in het zadel.

Ploumen doet verwoede pogingen de ziel van haar kiezer op te zoeken en terug te winnen. Het treurige is, dat diezelfde kiezer geen uitgesproken ziel meer terug kan vinden in de PvdA.

Zodra de PvdA zich bewust wordt van het verlies van identiteit, visie en leiding gloort er wellicht nieuwe hoop aan de horizon. Dat zou niet alleen voor de PvdA maar ook voor de hele Nederlandse politiek een uitstekende zaak zijn. Hoe eerder, hoe beter.

GroenLinks moet kleur bekennen inzake Kunduz

Minister Hans Hillen verklaarde vandaag dat de politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz vooral een militaire missie is. In politiek Den Haag werd de missie tot dusver nadrukkelijk als civiel betiteld. Aangezien GroenLinks haar steun louter en alleen aan een civiele missie had verleend kan GroenLinks niet anders dan zo spoedig mogelijk kleur bekennen. Een tussenweg is er niet.

Hillen drukte zich in niet mis te verstane woorden uit:

“Ik heb voortdurend gezegd: we moeten oppassen dat we onze mooie Nederlandse gevoelens niet projecteren op de harde werkelijkheid in een oorlogsgebied. De Kamer kan wel zeggen: het is een civiele missie, maar het is vooral militair.”

Fractievoorzitter Jolande Sap van GroenLinks lijkt verwoede maar tevergeefse pogingen te doen de meubelen te redden. De meubelen zijn immers al vanaf den beginne gesneuveld. Sap wenst dat premier Rutte Hillen tot de orde roept. “Dit is de zoveelste blunder van de minister van Defensie. Als de minister het verschil niet kent tussen inzet van militairen voor civiele doelen of voor militaire doelen, dan vind ik dat zijn geloofwaardigheid in het geding is” zo sprak een verbijsterde Jolande Sap.

Al zou Mark Rutte op enigerlei wijze aan haar verzoek tegemoet wensen te komen, dan is en blijft dat niet meer dan een gotspe. Al tijdenlang kwamen en komen er niet mis te verstane geluiden uit Kunduz zelf die duidelijk maken dat de Afghanen de uitstromers van de missie voor militaire doeleinden in zullen zetten.

Groenlinks kan niet anders dan definitief kleur bekennen. Vasthouden aan het eerder ingenomen standpunt en dus de voltallige Tweede Kamersteun voor deze missie intrekken, hetgeen tenminste van ruggegraat zou getuigen – of na enig politiek gespartel mee blijven lopen in het gareel. Hetgeen door haar electoraat bepaald niet in dank zal worden afgenomen.

“Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald” is een welbekend Nederlands spreekwoord dat Jolande Sap in deze kwestie het beste voor ogen kan houden. Daarmee is de geloofwaardigheid van GroenLinks gewaarborgd in deze kwestie en haar electoraat niet in de steek gelaten.