Hollandsche Politiek

just another political blog

Monthly Archives: February 2010

Winkeliers bedreigd door aanhangers PVV

Almeerse winkeliers hebben, nadat zij met geweld zijn bedreigd door PVV-aanhangers, verkiezingsposters van de Nationaal Democratische Partij (NDP) verwijderd uit hun winkel. In Stad en in Buiten werden vandaag en gisteren fysieke bedreigingen tegen hen geuit. De bedreigingen komen van een groep jongeren die zich de voorlopers noemen van ‘de stadscommando’s van Wilders’.

,,In Stad stonden vier blanke jongens gistermiddag in de winkel van een collega met de mededeling dat de posters weg moesten, anders zouden ze de tent kort en klein slaan”, vertelt Cor Valies, kandidaat-raadslid van de NDP en eigenaar van een kledingzaak in het centrum van Buiten. Zijn bedreigde collega in Stad wil anoniem blijven uit angst voor represailles…

Lees het volledige artikel hier .

Alhoewel de PVV zich zonder enige twijfel zal distantieeeren van het bovenvermelde, is tenminste de conclusie op zijn plaats dat – nu de geest uit de fles lijkt – zelfreflectie bij de PVV gepast is. Haar boodschap, de wijze waarop deze wordt uitgevent: zie hier het resultaat. Wie storm zaait, zal een orkaan oogsten…

Paul Wilders

Verkiezingen…

Na de val van het zoveelste Kabinet Balkende mag de Nederlandse stemgerechtige bevolking plotsklaps binnen een wel heel korte periode tweemaal haar stem laten weerschallen.

De gemeenteraadsverkiezingen om even warm te draaien. Afgezien van de impact van lokale belangen en de daaraan verbonden lokale partijen, zal ongetwijfeld voor een aanzienlijk deel worden overschaduwd door de aanstormende Tweede Kamer verkiezingen. Een naar mijn beperkte kennis uniek gegeven. Dat met deze situatie lang niet iedereen, een veelheid van politieke partijen incluis, tevreden is moge duidelijk zijn. Dat gezegd: het heeft geen zin om daar meer woorden aan vuil te maken. De situatie is nu eenmaal zoals ze is.

Afgaande op de laatste peilingen in den lande (altijd een gevaarlijke zaak, maar desalniettemin) is het evident voor eenieder dat er een vrijwel onmogelijke status quo zich lijkt voor te doen: de zeer beperkte mogelijkheden aangaande het vormen van een werkzame regeringscoalitie. Ik beloof u langdure (in)formatie-periodes…

Indien de grote tweedeling links versus rechts op de schop wordt genomen, verandert er in principe weinig; de verhouding blijft zoals sinds decennia zo ongeveer 55/45. Binnen deze twee machtsblokken blijkt er wel degelijk sprake te zijn van aanzienlijke verschuivingen. De SP bijvoorbeeld levert nagenoeg al haar laatstelijk verkregen winst weer in. De PVV eet met graagte de ruif aan de rechterzijde leeg, en neemt en passant tevens hier en daar een hap uit het linkse smaldeel.

Per saldo zijn deze grotendeels interne verschuivingen debet aan de thans onstane situatie. Onder het vanzelfsprekende voorbehoud dat de Tweede Kamer verkiezingen inderdaad in de lijn blijken te liggen van de peilingen. In dat geval lijkt op het eerste zicht een coalitie gevormd door CDA, VVD en PVV voor de hand te liggen. Toch: er schuilen te veel adders onder het gras bij nader inzien. De VVD loopt de voorspelbare en grote kans te worden leeg gegeten door de PVV. Het CDA, alhoewel plooibaar als altijd, heeft (te) veel moeite met de wezenlijke standpunten van de PVV en weet dat een aanzienlijk deel van haar achterban dat eveneens heeft. Dat kan op termijn electoraal worden afgestraft.

De PVV tenslotte. Heeft al aangekondigd geen problemen te zien in het doen van aanzienlijke concessies wat speerpunten betreft. Het PVV-publiek wordt nu al als het ware “gemasseerd”: houdt er rekening mee, we gaan veel water bij de wijn doen op die speerpunten die door u zo belangrijk worden gevonden – een kapitale strategische fout mijns inziens.

Alhoewel op die wijze het pluche lonkt, is het maar zeer de vraag of regeringsdeelname thans al daadwerkelijk op de politieke agenda staat. Volgens mijn bescheiden persoonlijke opvatting is dat ultimo niet het geval. Nogmaals een periode van maximaal vier jaren zonder regeringsverantwoordelijkheid biedt aanzienlijk bredere vergezichten op een groeiende achterban. Vanuit die optiek kan de PVV tijdens de eerstkomende formatie op enig moment afhaken onder de noemer “ze moeten ons niet” om vervolgens de daaropvolgende kamerverkiezingen op basis van een gestaag door gegroeide achterban daadwerkelijk en als grootste partij de buit te verzilveren.

Een en ander zal per saldo uitmonden in de momenteel wellicht onbestaanbare coalitie waarin CDA en PvdA plus (D66/VVD?) tot elkaar veroordeeld zullen zijn. Een huwelijk uit verstand, armoede en gebrek aan alternatief geboren.

Velen onder u zullen dit scenario schouderophaled afdoen. Wellicht krijgt u uw gelijk. Indien dit niet het geval zal zijn, wees niet verbaasd of geschokt. En herinner u deze bijdrage.

Paul Wilders

PPV-er Wil Mensen Met HIV Brandmerken

In Den Haag is ophef ontstaan over de vermeende uitspraken van het jonge openlijk homoseksuele PVV-kandidaatsraadslid Paul ter Linden (20). Tegen Gay.nl zou hij hebben gezegd dat je hiv-besmette mannen herkenbaar zou moeten maken door ze te brandmerken boven hun geslachtsdeel.

Volgens de datingsite Gay.nl zou Ter Linden  hebben gezegd: “Het kan misschien wel hard klinken, maar waarom kunnen ze ze niet ‘brandmerken’ of iets dergelijks? Dat zal al heel veel nieuwe besmettingen voorkomen.”

Ook de volgende uitspraak wordt hem door Gay.nl toegeschreven: “Nederland is nu te tolerant. Als je boven het geslachtsdeel een tatoeage ziet, kun je meteen zien of hij oneerlijk is geweest. Dat is een harde opmerking maar zo denk ik er gewoon over.”

Paul ter Linden laat via een PVV-woordvoerder weten dat hij de bewuste uitspraken nooit zo heeft gedaan. De gewraakte passage is inmiddels van de website van Gay.nl verwijderd.

Om zichzelf te profieleren als kandidaat raadslid schrijft Paul ter Linden op de website van de Gay Krant: “Als jonge homoseksueel heb ik zelf ervaren dat de emancipatie, die in al die jaren moeizaam is opgebouwd, met de dag achteruit gaat door de islamisering van Nederland. Ik wil me daarom richten op de emancipatie.”

VVD-kandidaatsraadslid Arjen Lakerveld wil donderdag helderheid van Ter Linden. Hij zal daar een punt van maken tijdens een Roze Debat in het Bastacafé van COC Haaglanden. Daar zullen enkele plaatselijke politici om 19.00 uur met elkaar in debat gaan.

In een woord: schokkend. Afgezien dat er een PVV-woordvoerder aan te pas moet komen om een en ander te sussen en gay.nl zover te krijgen de passage te verwijderen (let wel: niet te ontkennen!) kan ik me bij de term “brandmerken” niet onttrekken aan associaties aan een nog niet zo heel ver verleden.

Dit gebeuren is tenminste een sprekend voorbeeld van het falende “screening” beleid door de PVV. Uitgaande van de premisse dat het inderdaad sprake is van falen en niet van gedogen. Omtrent dat laatste zal het ongetwijfeld blijven bij tasten in het duister. Hoe dan ook, de onmiskenbare relatie tussen de PVV, haar standpunten en een door deze partij als volwaardig geaccepteerd kandidaat-gemeenteraadslid  valt op geen enkele wijze te ontkennen.

Bij gebrek aan meer woorden met betrekking tot het bovenstaande laat ik het aan u om uw mening en oordeel te vellen. Een constatering blijft wat mij persoonlijk betreft recht overeind (bij wijze van spreken): ik maak me in zeer hoge mate zorgen omtrent hetgeen ons in de nabije toekomst te wachten staat. Het is te eenvoudig dit simpelweg te marginaliseren en over te gaan tot de orde van de dag. Brandmerken… De vraag rijst: What’s next? Met uw permissie, daar wens ik nu nog even niet aan te denken.

Paul Wilders

Ministers Maken NAVO Brief Openbaar

 De ministers Verhagen en Van Middelkoop hebben de brief van de NAVO aan premier Balkenende over een nieuwe missie in Uruzgan openbaar gemaakt. Dat hebben ze naar eigen zeggen gedaan om “misverstanden over de inhoud van het verzoek te voorkomen”.

Een kort videoverslag van een en ander treft uw onderstaand aan.

 

Inderdaad niet onverstandig, het tijdig publiek maken van bedoelde brief. Het poldermodel inherent aan ons politieke bestel kent haar sterke en zwakke punten. Ingeval van extreme visies binnen zowel kabinet als Staten Generaal komt echter op gezette tijden de achilleshiel van dit model naar buiten. Zo ook in deze kwestie.

De overbekende politieke spagaat wordt hier weer eens op pijnlijke wijze duidelijk. Dan wel houden betrokken partijen voet bij stuk en is een compromis bij voorbaat een uitgesloten zaak, dan wel wordt er door partijen voorbij gegaan aan het vol vuur en overtuiging ingenomen eerdere standpunt.

In het eerste geval leidt de keuze logischerwijze tot de val van het kabinet. Gegeven het huidige politieke landschap zitten geen van de betrokken partijen daarop te wachten. Immers, de peilingen wijzen uit dat een behoorlijke afstraffing electoraal gezien bij de daaropvolgende Tweede Kamerverkiezingen nagenoeg zeker is. Een bijzonder onprettig en duur vooruitzicht.

In het tweede geval staat de geloofwaardigheid van de Nederlandse politiek en van die partij(en) die hun eerder ingenomen standpunt omtrent deze kwestie verloochenen zwaar te discussie. De rekening die met name aan de inbindende partij wordt gepresenteerd zal ongetwijfeld een gepeperde zijn; hun achterban zal dat in kiezersgedrag op niet mis te verstane wijze laten blijken.

Naar mijn bescheiden opinie komt men in dit geval niet meer weg met een doorwrocht in achterkamertjes gecomponeerd compromis; dat wordt door de Nederlandse kiezer van welke kleur dan ook niet geaccepteerd. En terecht. Beloftes aan de achterban maken nu eenmaal schuld en ook het begrip “compromis” heeft en beperkte houdbaarheidsdatum. De rek is er uit.

De tijd is aangebroken om “de jongens van de mannen” te scheiden (zo u wilt: “de meisjes van de vrouwen”) en ten overstaande van het volledige Nederlandse en buitenlandse publiek voet bij stuk te houden als betrokken politieke partij. De rekening daarvan mag op korte termijn een dure lijken, op langere termijn is de winst overduidelijk: het terug winnen van het vertrouwen in de Nederlandse politiek, althans tenminste een deel daarvan. De maat is vol wat de Nederlandse kiezer betreft: A zeggen en uiteindelijk B of C uitvoeren kent grenzen. Die grenzen zijn inmiddels bereikt zoniet al lang en breed overschreden.

Mijn persoonlijke insteek, hoewel niet direct algemeen relevant: weg uit Uruzgan zonder enig compromis. De splijtzwam van opinies binnen de Nederlandse bevolking zal ook hier naar buiten treden, daarvan ben ik me terdege bewust. In de aard een uitstekende zaak: daarmee wordt immers de stellingname ondersteund dat het nu eindelijk “hom of kuit” is. Er wordt gewacht op keuze in plaats van compromis.

Paul Wilders

Gemeenteraadsverkiezingen Live

Dutch Politics gaat de komende gemeenteraardverkiezingen op 3 maart 2010 interactief, zo mogelijk met polls, live beelden volgen. Als experiment. In de rechterkolom staat het geplande gebeuren aangekondigd; u bent allen van harte welkom om uw bijdrages live te leveren en over en weer commentaar te geven. Voor de goede orde wordt hierbij een en ander nog even herhaald:

3 maart 2010 op DUTCH POLITICS LIVE (thans nog gesloten voor publiek).

Paul Wilders

Radio Een Verkiezingsdebat

 Het Radio 1-verkiezingsdebat van 7 februari 2010 met de fractievoorzitters Pieter van Geel (CDA), Mariëtte Hamer (PvdA), Agnes Kant (SP), Mark Rutte (VVD), Femke Halsema (GroenLinks), Alexander Pechtold (D66) en Rita Verdonk (ToN) over de politieke actualiteit

."nos"

Voor diegen met interesse en benodigd zitvlees (zo’n dertig minuten) hierbij de bijbehorende video. Vanzelfsprekend in het kader van de komende gemeenteraadsverkiezingen maar met een duidelijke knipoog naar de Tweede Kamerverkiezingen welke ten laatste komend jaar op het programma staan.

De PVV zult u als participant missen. Deze had op voorhand al te kennen gegeven geen brood te zien aan deelname. Veel kijk- en luistergenot toegewenst.

 

Paul Wilders

Open Boek Over Taal Wilders

Waarom lukt het Geert Wilders steeds het politieke debat te domineren?Hoogleraar bestuurskunde Hans de Bruijn analyseerde Wilders’ werkwijze en schreef er leerzame woorden over in zijn boek ‘Geert Wilders in debat. Over de framing en reframing van een politieke boodschap.

"boekje over Wilders"

Vervolgens komt deze scribent tot de slotsom, dat het volledig valt te herleiden naar het zogeheten “ Framing ”. een term voor een overtuigingstechniek in de communicatie, veel gebruikt in de reclame en de politiek. Daarbij gaat het niet om te overtuigen door argumenten, maar door termen te gebruiken die bepaalde beelden oproepen. Als een tegenstander in zijn reactie diezelfde beelden gebruikt,  staat hij volgens De Bruijn eigenlijk al op achterstand.

Da’s leuk en aardig, maar tevens oude koek. Massa’s mensen maken al sinds jaar en dag gebruik van deze technieken. De een met meer succes dan de ander, dat dan weer wel. En Geert Wilders heeft het in de vingers, dat moet gezegd.

Voor het overige lijkt me het boek nu niet direct relevant. Ach, meeliften op de bagagedrager van een bekende fietser dat mag natuurlijk. Dat de heer de Bruijn een redelijke goede verkoop mag genieten met zijn open boek. Niet te beroerd om voor het goede doel eens reclame te maken:

Geert Wilders in debat. Over de framing en reframing van een politieke boodschap – Hans de Bruijn, ISBN 9789059315440, prijs € 12,50

Deze keer laat ikzelve het geschreven woord aan me voorbij gaan, met uw goedvinden.

Paul Wilders

Geert Wilders Misleidend Over Islam

AMSTERDAM - Geert Wilders laat zich ‘suggestief en misleidend’ uit in een poging het gewelddadige karakter van de islam aan te tonen. Dit stellen zes experts op het gebied van de Koran, de islam en het recht in een brief aan de rechtbank in Amsterdam, het Openbaar Ministerie,  Wilders’ advocaat Bram Moszkowicz en de benadeelde partijen.

De PVV-leider hakt volgens de wetenschappers Koranverzen in tweeën, waarbij hij de vreedzame passages verstopt. De deskundigen – Fred Leemhuis (arabist en Koranvertaler), Jan Michiel Otto (recht, sharia), Gerard Wiegers (religiestudies), Sjoerd van Koningsveld (islamologie), Ruud Peters (sharia-expert) en Marlies ter Borg (Koran en Bijbel) – willen dat beeld rechtzetten.

Wilders – die wordt verdacht van groepsbelediging, aanzetten tot haat en discriminatie – wil aantonen dat hij de waarheid spreekt over de islam. Om zijn verweer te onderbouwen, mag hij van de rechtbank drie islamdeskundigen oproepen als getuige. Het OM heeft niet om getuigen gevraagd die hier een verhaal tegenover kunnen stellen. ‘Als het OM ook deskundigen had opgeroepen, had je ons niet gehoord’, zegt Ter Borg. ‘Maar nu krijg je alleen Wilders te horen. Die scheefgroei willen we rechttrekken.’

De experts zullen een aantal ‘factsheets’ publiceren waarin ze de gewraakte uitingen van Wilders tegen het licht houden.

bronvermelding

Inhoudelijk komt het mij voor dat er niets nieuws onder de zon is.  Wat mij persoonlijk betreft is de motivering van de zes genoemde experts om tot deze actie over te gaan bepaald mager, zo niet ontoereikend en in wezen overbodig.  Sterker nog: naar mijn bescheiden mening wordt  op deze wijze de focus van de procesgang van de wezenlijke kern weg gehaald. Hoezeer Geert Wilders dat ook moge wensen dit proces gaat mijns inziens niet over waarheidsvinding. Nog afgezien van het gegeven dat “waarheid” als zodanig een zeer subjectief iets is – men zou derhalve dienen te stellen dat er niet zoiets bestaat als “absolute waarheid” -  is de ware kern van dit proces puur juridisch van aard.

De Nederlandse wetgeving verschaft ultieme vrijheid aan ingezetenen en beschermt deze laatsten tegelijkertijd. Een betere combinatie ben ik nog niet tegen gekomen. De ultieme vrijheid bestaat onder meer uit het recht op vrije meningsuiting. De bescherming tegen uitwassen welke individuen en/of groeperingen dienen te vrijwaren tegen al dan niet verregaande beschadiging op welke wijze dan ook is onder meer gewaarborgd in artikel 137.  Dat is de ware kern van het thans lopende proces.

Ik kwam in dit kader onlangs een aardige analogie tegen: “eenieder die het daartoe bedoelde rijbewijs heeft behaald, heeft het recht op het besturen van een auto (analoog aan vrijheid van meningsuiting). Indien echter zo iemand met 200 kilometer  per uur zijn voertuig bestuurt en daarmee derden in groot gevaar brengt en/of daadwerkelijke schade berokkent of dreigt te berokkenen is deze bestuurder strafbaar en dient bij constatering de bijbehorende passende juridische strafmaat ondergaan (analoog aan art. 137).”

Zoals vrijwel elke analogie zal ook de bovenstaande niet op de milimeter toepasbaar zijn; in de kern echter wel degelijk. De  wetgeving biedt vrijheid en beschermt tegelijkertijd. Vervangt u in bovenstaande analogie de “rijbevoegde bestuurder” door “Geert Wilders”, de genoemde “derden” door…Enfin, het vervolg vult zich zelf in. Of deze analogie toepasbaar is dient juridisch getoetst te worden. En dat is nu juist wat de rechterlijke macht in dit proces als opdracht heeft. Eveneens behorende bij goede wetgeving.

Veelzeggend is, dat Geert Wilders dit pad niet wenst te bewandelen maar opteert voor “waarheidsvinding”. Een invalshoek die mij – dat moge inmiddels duidelijk zijn – totaal irrelevant en bovendien in absolute zin niet toetsbaar overkomt. Daar is de ongevraagde openbare mening van de zes experts niet voor nodig.

Paul Wilders

Drie Getuigen Toegestaan In Proces Wilders

Geert Wilders mag drie islamdeskundigen als getuigen oproepen.                                         ."Geert Wilders in de rechtzaal" 

Vijftien getuigenverzoeken werden door de rechters afgewezen. Wilders reageerde boos en teleurgesteld op de beslissing. ‘De rechtbank is niet geïnteresseerd in de waarheid en in een eerlijk proces.’

Ervaringsdeskundigen

Wilders wilde achttien getuigen – voornamelijk islamdeskundigen en zogeheten ervaringsdeskundigen – horen om te onderbouwen dat de islam intrinsiek kwaadaardig is. Daarom wilde hij ook Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, oproepen. Die zou met de ‘Koran in de hand oproepen tot geweld en ander verderfelijks’. De rechtbank wees dit af, want dat zulke personen bestaan, ‘is algemeen en dus ook bij de rechtbank bekend’…

Leest u het volledige artikel hier.  De eerste stappen op een zeer langdurige juridische weg zijn gezet. Niet alleen dat, maar tevens de toon lijkt te zijn gezet. De rechterlijke macht heeft zich voorshands niet laten imponeren, hetgeen moge blijken uit het afserveren van maar liefst vijftien van de achttien getuigenverzoeken van Wilders. Waaronder de door Wilders zeer gewenste Mohammed B. Het komt mij voor dat de rechterlijke macht vanaf den beginne kaf van koren wenst te scheiden teneinde op een zo adequaat mogelijke wijze dit proces tot een goed einde te brengen. Waarbij aangetekend dat de term “goed” door betrokkenen en de Nederlandse samenleving op zeer afwijkende wijze zal worden ingevuld.

Zoals door mij al eerder verwoord  hecht ik aan het benaderen van dit proces op puur juridische gronden, hoezeer anderen er ook aan hechten een en ander in de sfeer van een politiek proces te manoevreren. De wijze waarop de rechterlijke macht de eerste schreden heeft gezet, geeft een weliswaar nog broze maar desalniettemin voorzichtige hoop dat inderdaad slechts juridische aspecten de loop van dit proces zullen en blijven bepalen. Een hoop die geschraagt wordt  door de eerste reactie van Wilders: “De rechtbank is niet geïnteresseerd in de waarheid en in een eerlijk proces.”  Wilders wil immers niets liever dan  dat het proces die teneur krijgt welke zijn belangen hier het beste dienen: inderdaad, een politieke teneur. Immers, de toepasselijkheid van artikel 137 hangt als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd.

Enfin. Zoals gezegd, we zijn getuige van de eerste van de ontelbare stappen die nog moeten worden gezet vanuit juridisch oogpunt. Derhalve is er niet meer dan voorzichtige hoop op het verdere verloop en de uitkomst van dit proces. Zoals een fervent voetbalsupporter mij toevertrouwde: “de toss is gewonnen, de aftrap genomen en wij spelen op hun helft“. Dat vond ik een mooie beeldspraak. Tegelijkertijd herinnerde ik mij een tweetal aloude voetbalwaarheden: de bal is rond en een wedstrijd duurt negentig minuten.

En dan laat ik de verlenging en mogelijke strafschoppen nog maar even buiten beschouwing.

 

Paul Wilders

Proces Tegen Geert Wilders

Persbericht Nederland Bekent Kleur:

Meer organisaties en individuen sluiten zich mogelijk als ‘klagers’ aan in de zaak tegen PVV-voorman Geert Wilders.

Morgen is de tweede zittingsdag in het proces tegen PVV-leider Wilders. Het Landelijk beraad Marokkanen en de stichting Nederland Bekent Kleur hebben zich in de zaak gevoegd als benadeelde partij. Naar verwachting zullen meer organisaties en individuen zich daar bij aansluiten, aldus Nederland Bekent Kleur. Zij zullen met hun advocaten tijdens de inhoudelijke behandeling van de zaak toelichten wat de schadelijke gevolgen van de uitspraken van Wilders zijn voor minderheden in ons land. Totdat de zaak daadwerkelijk inhoudelijk wordt behandeld (waarschijnlijk over een paar weken) kunnen organisaties en individuen zich nog ‘voegen’ dat wil zeggen aansluiten als direct-belanghebbenden in de zaak.
Wilders moet voor de rechter komen wegens het aanzetten tot haat en discriminatie van moslims, niet-westerse allochtonen en Marokkanen op basis van geloof en etniciteit.

200 veroordelingen
Per jaar zijn er landelijk tweehonderd zaken waarbij mensen terecht staan voor het overtreden van artikel 137, waar Wilders nu ook voor terecht staat. In bijna 90% van de gevallen volgt veroordeling. De beide organisaties die benadeelde partij in het proces zijn verwachten dat Wilders gelet op de overvloed aan bewijs ook veroordeeld zal worden.

De stichting Nederland Bekent Kleur, die sinds 1992 actief is tegen racisme, heeft vanaf 2007 aangifte gedaan tegen discriminerende uitspraken van Wilders. Met het oog op de rechtszaak heeft de antiracismeorganisatie honderd haat-citaten van Wilders verzameld op watwilwilders .

Op persoonlijke titel merk ik het volgende op: de meningen omtrent het wettelijke draagvlak van de bovenvermelde redenen welke tot dit proces hebben gevoerd zijn verdeeld. Daar waar in mijn optiek de wereld een dynamische en evoluerende samenleving was en is, geldt zulks eveneens met betrekking tot regelgeving, waaronder de wettelijke regelgeving. Waar vierendeling en brandstapel ooit  geaccepteerde strafmaten waren, is dat door de tijden heen wel enigzins veranderd. Mijns inziens een normale en goede ontwikkeling.

Dat gezegd zijnde, impliceert dit niet dat de pijlers van onze wettelijke regelgeving als vanzelfsprekend op de schop moeten; integendeel. Welnu, artikel 137 behoort naar mijn persoonlijke mening tot genoemde pijlers, waar derhalve niet aan getornd dient te worden. Ook wetgeving behoeft een sterk en stevig fundament.  Artikel 137 is daar onderdeel van. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, dat ten alle tijde gekoesterd dient te blijven. De wetgeving voorziet middels artikel 137 echter terecht in een omkadering van genoemde vrijheid van meningsuiting om excessen en al hetgeen daaruit voortvloeit te voorkomen.

Mocht Geert Wilders op grond van artikel 137 veroordeeld worden – waarmee de rechterlijke kous overigens nog lang niet af is – dan is in principe de kans op relatief kortstondige sociale onrust niet per definitie ondenkbeeldig. In aanmerking moet echter worden genomen dat langdurige waarborging van ons rechtsysteem de basis is en blijft van onze Nederlandse samenleving. En daar is in brede context en Nederland aanzienlijk beter mee bediend. De waan van de dag kan en mag niet prevaleren boven een structureel en derhalve langdurig fundament van onze samenleving. Mocht het tegenovergestelde het geval zijn, dan wordt daadwerkelijke de bijl aan de wortel van de Nederlandse samenleving gelegd. Dat is uiteindelijk het echte doembeeld.

Ik wens de rechterlijke macht veel inzicht,wijsheid en daarenboven standvastigheid toe. Zij, maar bovenal wij als Nederlandse samenleving, hebben dat meer dan nodig.

Paul Wilders