Geert Wilders kan na voordracht uit onpartijdige hoek de Sacharovprijs vrijwel niet meer ontgaan. Het PVV-programma sluit naadloos aan op de criteria behorende bij deze prestigieuze prijs.
Het leidt nagenoeg geen twijfel dat de PVV-fractieleider unaniem de Sacharovprijs zal worden toegekend door het Europees Parlement. De overeenkomsten van het PVV-programma enerzijds en de criteria voor de Sacharovprijs zijn te evident om tot een andere slotsom te komen:
Sacharovprijs
De Sacharovprijs wordt toegekend aan uitzonderlijke persoonlijkheden die strijden tegen intolerantie, fanatisme en onderdrukking. Naar het voorbeeld van Andrei Sacharov getuigen de winnaars van de Sacharovprijs van de moed die nodig is om de mensenrechten en de vrije meningsuiting te verdedigen.
Verkiezingsprogramma PVV
1. Etnische registratie van iedereen. Inclusief vermelding “Antilliaan”.
2. Heropvoedingskampen.
3. De Islam is vooral een politieke ideologie en kan dus op geen enkele manier aanspraak maken op de voorrechten van een godsdienst.
4. Verbied de boerka en de Koran, belast hoofddoekjes.
5. Geen mensen met een dubbele nationaliteit in regering, parlement, Provinciale Staten, gemeenteraden en bepaalde overheidsfuncties.
6. Geen uitkering voor boerkadraagsters of mensen die slecht Nederlands spreken.
7. Strijd tegen Islam moet het kernpunt van ons buitenlands politiek beleid worden.
Bijzonder spijtig voor de overigen die worden voorgedragen. Zij maken slechts een virtuele kans. Geert Wilders zal zich scharen in het gezelschap van Nelson Mandela, Alexander Dubcek en vele anderen.
Wellicht enigzins te vroeg gejuicht, maar Nederland kan weer trots zijn binnenkort.
Tjeenk Willink moet subiet ontslagen worden als vicepresident van de Raad van State, zo blijkt uit uit schriftelijke Kamervragen van Wilders aan Balkenende. Bovendien mag eerstgenoemde nooit en te nimmer meer genoemde functie vervullen als het aan de PVV-voorman ligt. Staatsrechterlijk dient Wilders zich enigzins bij te scholen.
Wilders kan termen als “niet onpartijdig, eurofiel en antidemocratisch” zo vaak gebruiken als hij maar wenst; feit is en blijft dat alle leden van de Raad van State worden benoemd voor het leven. Hetgeen in de praktijk inhoud dat leden aftreden op 70-jarige leeftijd. Dat geldt ook voor de thans 68-jarige Tjeenk Willink.
Het heeft er dus op zijn minst alle schijn van dat de PVV-leider enige bijscholing op het gebied van staatsrecht niet zou misstaan.
Tenzij…Wilders wel degelijk op de hoogte is van de regels van het spel. En deze feitelijk onzinnige kamervraag uit de hoge hoed tovert om de korrektheid van de nu lopende informatie in een kwaad en rood gekleurd daglicht te stellen. Nu de PVV op de reservebank is beland dient de staf aangepakt te worden. Dat doet het goed bij de supporters op de tribune die met name een kaartje voor de PVV hebben gekocht. Dat verstilde publiek wordt zo weer eens aangemaand moord & brand te schreeuwen. Hun favoriet moet en zal meespelen.
Dat de staatsrechterlijke spelregels het ontslag van een van de stafleden niet toestaan doet pers saldo niet echt terzake wat Geert Wilders betreft. Stennis op de tribune lijkt het voornaamste doel. Ongetwijfeld met enig succes. De PVV-supporters zullen zeker hun vuvuzela’s laten schallen. Daar zal het dan ook bij blijven. De reservebank is en blijft de verblijfplaats van de PVV.
Een schwalbe langs de zijlijn heeft nog nooit tot succes geleid.
Onder het mom van landsbelang doet PVV-leider Geert Wilders een ultieme smeekbede aan het CDA teneinde een Paars Pluscoalitie te voorkomen.
Voor PVV-leider Geert Wilders komt „een nachtmerrie” uit als er onderhandelingen beginnen over een Paar Plus-pluskabinet van VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. Het persbureau ANP berichtte Dat de PVV-voorman CDA-fractievoorzitter Maxime Verhagen op riep met hem en VVD-leider Mark Rutte te onderhandelen om Paars-plus te voorkomen.
Deze ultieme smeekbede van de PVV is in feite niet meer dan een herhaling van zetten. Wilders tracht het servies te redden door te anticiperen op een teleurgestelde CDA. Welke immers in de Paars Plus-variant buiten de boot dreigt te vallen. In de wetenschap dat VVD, PvdA, D66 en GroenLinks maandag onderhandelingen beginnen over het vormen van een kabinet met een welwillende VVD lijkt deze oproep van Wilders geboren uit wanhoop. Het servies is immers al gesneuveld.
Rutte ziet namens de VVD inmiddels voldoende perspectief in Paars Plus. Ook de PvdA, GroenLinks en D66 zien de komende ontwikkelingen met vertrouwen tegemoet. Dit met de wetenschap dat er nog een aantal grote verschillen dienen te worden overbrugt. Kortom: betrokken partijen zien allen mogelijkheden tot het komen van een regeerakkoord. De neuzen wijzen naar het zich laat aanzien dezelfde kant op:
Met de wetenschap dat het CDA bij monde van Maxime Verhagen tijdens het “coalitiedebat” afgelopen week de PVV heeft uitgesloten op primair inhoudelijk onoverbrugbare verschillen welke de basis vormen van het PVV-gedachtengoed kan het CDA in feite geen draai van honderdtachtig graden (meer) maken. Ook de PVV is zich daarvan ongetwijfeld terdege bewust.
De smeekbede van Wilders gericht aan Verhagen kan in het gunstigste geval dan ook niet anders worden uitgelegd dan een toneelspel voor het Nederlandse publiek met als doel de zwarte piet wederom in het CDA-kamp te leggen. Mijns inziens een te doorzichtige manoevre. Eens temeer met de inhoud van het recente “coalitiedebat” nog vers voor ogen.
Een smeekbede voor de buhne. De karavaan trekt inmiddels gewoon verder.
Alhoewel het informatiekamerdebat nog gaande is, lijkt de conclusie duidelijk. Veel geblaat en weinig wol. Conform hetgeen vooraf viel te verwachten.
Het nog lopende informatiedebat levert veel woorden maar weinig nieuwe inhoud op. Tenzij het debat onverwacht een wending van hondertachtig graden gaat maken is er sprake van niet meer dan herhaling van zetten.
Saillante zaken hebben zich niet voor gedaan. Spaarzame vermeldenswaardige onderwerpen vallen kort samen te vatten:
CDA
Verhagen herhaalde zijn mantra: de opdracht van de (voormalige) informateur was gericht op mogelijke samenwerking tussen VVD en PVV. Daarbij was het CDA geen partij. Met die stellingname kwam hij ongeschonden weg. Weinig verrassend.
VVD
Stelde de PVV voor het blok met de uitnodiging aan Wilders om in de huidige situatie c.q. nu alsnog om de tafel te gaan zitten om tot een basisvergelijk te komen. de PPV-voorman weigert. Verweet de PVV daarnaast te zijn weg gelopen uit de eerste fase en daarmee schuld te dragen ten overstaande van coalitie-onderhandelingen en zijn eigen kiezers.
D66
Pechtold kreeg stevig de mantel uitgeveegd van enerzijds het CDA: “u wijst partijen op voorhand al af, waarmee u geen recht van spreken heeft en Haagse spelletjes speelt”. De VDD strooide en passant extra zout in deze wonde door om dezelfde reden D66 van hypocresie te beschuldigen. Per saldo viel daar geen weerwoord op te formuleren. De prijs die D66 betaalt als fervent voorstander van dit debat. Bepaald niet het beoogde resultaat.
GroenLinks
De pijlen die Halsema afschoot op met name het CDA schampten af op het solide pantser van Verhagen. De VVD gaf terzijde aan dat “de sleutel (onder andere) bij GroenLinks lag wat de randvoorwaarden van de VVD betreft. Een vriendelijke bewoording van “slikken of stikken”. Ook niet direct de uitkomst waar Halsema op zat te wachten.
PVV
Wilders trachtte zijn bekende betoog over de eerste informateronde in ronkende woorden aan de man te brengen. Werd ras door VVD, CDA en anderen in de positie gemanoevreerd dat hij als wegloper schuld had aan de mislukking. Wenste geen antwoord te geven op de vraag van Pechtold/D66 of de PVV voor een democratische rechtstaat staat. Was behoudens zijn spreektijd onzichtbaar.
Voorlopige conclusie
Weinig tot geen nieuws onder de zon. Het initiatief van D66 en GroenLinks lijkt zich eerder tegen deze beiden te hebben gekeerd dan enig voordeel te hebben opgeleverd. Morgen is er weer een dag. Dat Tjeenk Willink de gelegenheid krijgt om aan het echte werk te gaan. Zonder nutteloze tijdverspilling als debatten als deze.
Het politieke spel is op de wagen. Momenteel staat de PVV volledig buitenspel tijdens de informatie die een nieuwe ronde ingaat aanstaande maandag onder leiding van informateur Tjeenk Willink. Tegelijkertijd voorspelt Maurice de Hond zes zetels winst voor de PVV. Een combinatie die de kans op regeringsdeelname van de PVV tot vrijwel nul recudeert.
Wat de informatie betreft speelt PVV-leider Wilders het spel als verwacht, door te stellen dat „Het buitenspel zetten van de PVV als grootste winnaar ondemocratisch is”. Dat klinkt aardig naar de buitenwereld maar is feitelijk onjuist. Wilders is staathuishoudkundig uitstekend op de hoogte en weet dat geen enkel democratisch grondrecht geschonden wordt door de huidige gang van zaken. In de praktijk is hij gedwongen zijn eigen druiven te consumeren: het weigeren om samen met de VDD uit te onderhandelen bij afwezigheid van het CDA. Deze druiven blijken bijzonder zuur.
Feit was, is en blijft, dat vanwege onoverbrugbare partijprogrammatische verschillen in combinatie met vraagtekens omtrent de stabiliteit van en binnen de PVV deze laatste door geen van de mogelijke coalitiegenoten als aanvaarbaar werd en wordt beschouwd. Met deze wetenschap is het niet meer dan logisch dat de informatiekaravaan voort trekt en wel zonder de PVV welke zich per saldo zelf buitenspel heeft gezet.
Met betrekking tot de uitkomst van de recente peiling van Maurice de Hond doemt een significant scenario op. Mocht deze peiling een kern van waarheid in zich dragen – opiniepeilers zitten immers wel vaker behoorlijk mis – dan daalt de kans voor de PVV om deel te nemen aan een regeringscoalitie in evenredige mate.
Alhoewel de beruchte “overall links-rechtsverhouding” niet noemenswaardig verschuift zal de bereidheid van VVD en PvdA (gepeild verlies drie zetels voor beiden) alsook het verlies van het CDA (gepeild verlies vier zetels) laatstgenoemde partijen nog verder verwijderen van de PVV. De peiling is voor partijen immers tenminste een indicatie die wijst naar het mogelijk afbrokkelen van hun kiezersbestand ten faveure van de PVV. Geen van de betrokken partijen zien dit als ook maar een minieme basis om met de PVV in zee te gaan. In tegendeel.
Zo kan zich het fenomeen voordoen dat (toekomstige) groei van de PVV, zelfs tot de grootste partij in Nederland, puur politiek gezien in feite een Pyrrhus-overwinning zou blijken. Hoe groter de partij, des te kleiner de kans op coalitiedeelname.
De conclusie lijkt dan ook meer dan gerechvaardigd dat de PVV noch als eindresultaat van de huidige (in)formatie, noch ingeval van toekomstige groei, als daadwerkelijke coalitiepartner uit de bus zal rollen.
Het is daarnaast aan de bereidheid en wil van de overige partijen welke zijn betrokken bij de nu lopende (in)formatie om een en ander tot een goed einde te brengen en te komen tot een werkzame coalitie. Welke in woord en voornamelijk daad de wind uit de zeilen zal nemen van de huidige momentopname zoals die tot uiting komt in de momentopname welke de peiling van Maurice de Hond in feite is.
Landelijke politici rijden auto zonder rijbewijs. Nemen wij dat voor kennisgeving aan omdat het nu eenmaal zo is of wordt het tijd voor een rijbewijsverplichting?
Van uw tandarts verwacht en eist u dat deze specialist de vereiste studie en papieren heeft en het vak niet op verloren zondagmiddagen al oefenend op partner en kinderen zich min of meer eigen heeft gemaakt. Waarna u aan de beurt bent.
Ook uw huisarts komt niet weg met de verzekering dat hij tenminste zeven medische enceclopieen heeft doorgeworsteld en deze redelijk heeft begrepen naar eigen zeggen. Om van chirurgen aan uw ziekenhuisbed maar te zwijgen. Zomaar enige willekeurige voorbeelden van een lange lijst.
In schril contrast vertrouwt u het besturen de controle daarop volledig toe aan gekozen volksvertegenwoordigers die geen enkele landelijk erkende en benodigde proeve van bekwaamheid hebben afgelegd. Iedere groetenboer, fietsenmaker (nobele beroepen, laat dat duidelijk zijn) of totaal ongeschoolde mag zonder rijbewijs de politieke snelweg op. Met een beetje goede wil uiteindelijk als staatssecretaris, minister of zelfs premier.
Is dit vragen om zware ongevallen op de politieke A2’s van Nederland? Zou het politieke landschap er niet veel gezonder mee af zijn als ook aan volksvertegenwoordigers afronding van een erkende scholing met goed gevolg als voorwaarde wordt gesteld? Kortom: is het bestuur van uw land niet minstens zo belangrijk als de vakmatig gewaarborgde behandeling van uw gebit of een hart-operatie?
U kunt hier tegen inbrengen dat het ontbreken van elke kennis nu juist het schoolvoorbeeld van democratie is. U kunt stellen dat het zelfreinigend vermogen van onze democratie en politieke mores groot genoeg is om het kaf van het koren te scheiden. Dat de voorwaarde “van onbesproken gedrag” als norm ruim voldoende is.
Wellicht heeft u daarmee goede punten.
Feit blijft, dat landelijke politici auto rijden zonder politiek rijbewijs. Zoals mijn opa zaliger zo’n kleine honderd jaar geleden vrijelijk de weg op mocht in zijn T-Ford en via kleine en grotere ongelukken zich het autorijden eigen maakte. Een goede chauffeur is hij overigens nooit geworden. Is ons politieke bestel wat dit betreft blijven steken in het tijdperk van mijn grootvader, of valt het allemaal wel mee?
Er is wat voor te zeggen, zo’n verplicht politiek rijbewijs…
Fractieleider Geert Wilders van de PVV trekt zelf de stekker uit coalitie-onderhandelingen en tracht op doorzichtige wijze de zwarte Piet bij het CDA te leggen.
Hedenmorgen heeft het CDA bij monde van Maxime Verhagen tijdens het korte overleg in het gebouw van de Eerste Kamer weer bevestigd dat de VVD en PVV het eerst eens moeten worden over belangrijke punten, zoals de aanpak van de economie en etnische registratie. Een alleszins redelijke eis.
Nu de PVV nagenoeg zeker geen concessies wenst te doen in de onderhandelingsfase met de VVD heeft Wilders zichzelf en de PVV willens en wetens zelf buitenspel gezet en zichzelf daarmee de zwarte Piet toebedeeld.
Mocht dit de einduitkomst blijken wat een mogelijke VDD/PVV/CDA-coalitie betreft, dan kan niet anders dan worden geconcludeerd dat Wilders het spel slecht gespeeld heeft. Hetgeen niet gezegd kan worden van Verhagen.
Het had in de rede gelegen dat Wilders zich op in deze fase onthouden had van de uitspraak dat ”Het CDA gewoon de stekker eruit trekt” en het overleg met de VVD zonder dit publiekelijk statement had voort gezet. Immers, de VVD is nog steeds tot onderhandelingen bereid.
Toch is deze poging om de schuld nu al op voorhand bij het CDA te leggen weliswaar tot mislukken gedoemd, maar enigzins begrijpelijk. Wilders ziet zich immers geplaatst voor een spagaat: verdere onderhandelingen met de VVD betekent in de praktijk aanzienlijk meer water bij de PVV-wijn doen. Waarmee het profiel dat de PVV voor haar kiezers juist aantrekkelijk heeft gemaakt in essentie verdwijnt. Een schrikbeeld voor nu en de toekomst.
Mocht Wilders al genegen zijn dergelijke verregaande concessies te doen ten overstaande van de VVD, dan ligt nog steeds het doemscenario van een uiteindelijk afhakend CDA in het verschiet. Waarna de PVV zich in de situatie terug vindt have en goed te hebben ingeleverd en desalniettemin deelname aan een regeringscoalitie in rook opgelost te zien. Een einduitkomst die door het PVV-electoraat bepaald niet in dank zal worden afgenomen.
De conclusie onder voorbehoud lijkt een duidelijke. Een coalitie inclusief de PVV (b)lijkt verder weg dan ooit, zoniet uitgesloten.
Hedenmiddag heeft Hero Brinkman op grond van behaalde voorkeurstemmen zijn machtspositie binnen de PVV op nadrukkelijke wijze versterkt.
De interne “degradatie” binnen de PVV plaatsingslijst is wat Hero Brinkman betreft meer dan teniet gedaan. Op grond van de behaalde 18.865 voorkeurstemmen belandt Brinkman vanaf plaats elf in een keer op plaats drie in de PVV-fractie. Een reuzesprong die ongetwijfeld de weerslag is van de opzet om van de PVV een daadwerkelijke partij te maken geschoeid op intern-democratische leest.
De consequenties van een en ander zijn tweeledig.
Enerzijds valt het democratische gedachtengoed bij de PVV-stemmer in goede aarde. Hetgeen Brinkman de zo door hem gewenste steun in de rug oplevert om zijn streven met nog meer nadruk op de politieke agenda van de PVV te houden. Onder verwijzing naar mijn eerdere artikel Hero Brinkman: Geert Wilders ziet mij als bedreiging kan zulks niet anders uitgelegd worden dan: meer tweespalt binnen de PVV.
Anderzijds is de conclusie eens temeer gerechtvaardigd, dat Hero Brinkman een machtsfactor van grote betekenis is geworden, zo hij dat al niet was. Met het vermogen de PVV te maken of te breken, tijdens coalitiebesprekeningen alsook ingeval van eventuele coalitiedeelname van de PVV. Dit gegeven zal ongetwijfeld ter kennis genomen worden door mogelijke coalitiepartners.
De wetenschap dat de versterkte positie van Brinkman op plaats drie van de PVV deze laatste een zeer risicovolle coalitiepartner maakt zal zonder enige twijfel menig wenkbrauw doen fronsen bij zowel VVD als CDA. Ondanks alle verzekeringen van de PVV zelve: terecht. De PVV is hierdoor eens temeer een risicofactor van belang gebleken in het kader van welke coalitievorming dan ook.
In de politiek in het algemeen en dus ook in Nederland ontbreekt het tenminste aan een onmisbaar aspect: visie op de lange termijn. In dit eerste deel van een reeks beschouwingen aandacht voor een onderdeel dat in rol speelt in het grote geheel: de politieke spagaat.
De functie van de democratische politiek
Op het eerste zicht ziet het er zo eenvoudig uit. Nederland kent een kiesstelsel, de kiesgerechtigde kiest, politieke partijen incasseren stemmen, zoeken voldoende medestanders om een coalitie te vormen. Onder leiding van een premier voeren ministers vervolgens het gekozen beleid uit. Controle geschiedt door het parlement. Voldoet de coalitie niet naar mening van de volksvertegenwoordiging dan wordt ze naar huis gestuurd. En beginnen we van voren af aan.
De praktijk blijkt echter mindel simpel. Inderdaad: de stemgerechtigde kiest. Maar op grond waarvan? De inhoud van partijprogramma’s welke door politieke partijen worden aangeleverd vol beloftes? De gewenste coalitiekleur? De gewenste premier? Geloofsovertuiging? Frustratie en boosheid? Het rijtje is ongetwijfeld incompleet. Alle genoemde componenten kunnen ieder voor zich of in combinatievorm de reden vormen voor de stemkeuze.
Inherent aan het Nederlandse kiesstelsel is de mogelijkheid tot een veelheid van politieke partijen. Dat kan een sterkte en eveneens een zwakte blijken. In de praktijk dienen er partijverbindingen te worden aangegaan om een regeerbare meerderheid te krijgen; de coalitie. Zonder onderhandelen geen coalitie. Dus verdwijnen mooie beloftes van partijprogramma’s in de vuilnisbak. Andere overleven het, geheel of in afgezwakte vorm. Al dit hoort bij ons systeem en hoeft geen probleem te zijn. Aan de andere kant kan de einduitkomst er toe leiden dat de kiezer zich niet meer herkent in de uiteindelijke politieke hutspot die als einduitkomst uit de bus rolt. Onbegrip, wantrouwen, boosheid of afwending uit frustratie kan het gevolg zijn.
Door zogenaamd “tactisch kiezen” kan een poging worden gedaan de coalitiekleur te beinvloeden. In plaats van de eigenlijke keuze komt een andere. Met als doel die regeerbare meerderheid c.q. coalitie te bewerkstelligen welke de voorkeur heeft. “Links”, “rechts”, “centrum-varianten” zijn veelvoorkomende voorbeelden.
Een rode draad: de kiezer wenst zoveel mogelijk te herkennen van zijn keuze in het uiteindelijke eindresultaat en het practische gevolg daarvan. Hoe minder dat het geval is, des te meer zand er komt in de raderen van de kiezer-partij/coalitiemachine. Gebeurt dit op aanzienlijke schaal dan wordt de afstand tussen beiden groter en groter. Dat kan verregaande gevolgen hebben; in de regel niet ten goede.
De politieke spagaat
Ons kiesstelsel kent een coalitieperiode van maximaal vier jaren. Waarna er nieuwe Tweede Kamerverkiezingen worden uitgeschreven. De kiezer krijgt de gelegenheid de zittende coalitie een rapportcijfer te geven. Een onvoldoende betekent een aanzienlijk andere verkiezingsuitslag en in de regel een anders samengestelde coalitie. Een voldoende levert een coalitie op die in grote lijnen een voortzetting is van de voorgaande. Met de aantekening dat afwijkingen mogelijk zijn als politieke partijen onderling die laatste uitkomst kunnen doorbreken.
Hier tekent zich de politieke spagaat af. Een samenleving is in alle opzichten het beste af met een politieke visie die is gericht op de lange termijn. “Waar willen wij zijn over twaalf, zestien, liefst twintig jaren op sociaal, economisch, internationaal etc. gebied?” Het beantwoorden van dergelijke vragen leveren in de regel andere antwoorden op dan een focus op de middellange en korte termijn. Een visie gericht op de lange termijn is echter niet minder dan een noodzaak om op alle noodzakelijke gebieden op een gezonde wijze te overleven.
In de praktijk blijkt echter dat politieke partijen zonder uitzondering zich richten op de korte “vierjaarstermijn”. De achterliggende reden is evident: handhaving en liefst politiek electoraal gewin wordt als primaire noodzaak gezien. Enerzijds een logische keuze: zonder focus op de korte termijn ligt verlies in het nabije verschiet. En hoe kleiner, hoe minder potentieele invloed. Dit ondanks het feit, dat ook politieke partijen zich terdege bewust zijn dan wel de maatschappelijke plicht hebben zich bewust te worden van de noodzaak om de nadruk te leggen op de lange termijn. Zie hier: de politieke spagaat.
Is het een illusie om van de gezamenlijke politieke partijen te verlangen om korte-termijnverlies te nemen en het noodzakelijke lef te tonen om uit deze spagaat te komen?
Ja en nee. “ja” als de verwachting is dat partijen uit eigen beweging deze draai vrijwillig uit eigen beweging te maken. “Nee” als het besef van de Nederlandse stemgerechtigde gaat groeien dat de korte termijnvisie per saldo in haar nadeel is en dat uit gaat dragen. Een derde optie en eveneens de meest desastreuze: deze spagaat laten voor wat ze is, binnen een tijdsbestek van zeg een jaar of twintig de zeer wrange vruchten plukken. Overleven we dat laatste? Zeker. Maar wel tegen een torenhoge prijs. Die niet betaald had hoeven worden.
Stelde PVV-voorman Geert Wilders krap twaalf uren geleden geen breekpunten te laten vallen omdat zulks kiezersbedrog zou zijn ten overstaande van Witteman tijdens het slotdebat, dan is daar rap verandering in gekomen. Een verhoging van de AOW-leeftijd is geen breekpunt meer voor Geert Wilders als de PVV in een kabinet met VVD en CDA kan meedoen.
Wilders erkende donderdag voorafgaande aan de eerste fractievergadering na de verkiezingen dat dit een ”nuancering” van een eerder standpunt is.
Tijdens de verkiezingscampagne stelde Wilders altijd dat de verhoging van de AOW-leeftijd het enige breekpunt voor de PVV is. Nu houdt hij het erop dat het ”voor ons een heel belangrijk punt” is.
Een coalitie waarvan de PVV deel kan uitmaken, zou Wilders echter niet hierop kapot laten gaan, zeker niet als dat een alternatief kan bieden aan een kabinet waarin de PvdA zou zitten. Hij meent wel dat er alternatieven zijn te vinden voor een hogere AOW-leeftijd.
Wilders gaf opnieuw aan graag in een kabinet met de VVD en het CDA te willen. Zo’n rechtse regering zou 76 zetels tellen. ”Dat is hartstikke goed nieuws”.
Commentaar mijnerzijds:
Ten eerste, als er een enkel schoolvoorbeeld van kiezersbedrog genoemd moet worden, dan heeft de PVV-stemmer van nog geen vierentwintig uur geleden deze nu gevonden. Dames en heren, uw stem is door de PVV-fractieleider met graagte geincasseerd. Uw reden(en) om op de PVV te stemmen worden vervolgens achteloos terzijde geschoven. U stem was veel waard; uw belang en mening daarentegen wordt bij het grof vuil gezet.
Ten tweede moge het duidelijk zijn dat Geert Wilders alle kaarten zet op een VVD/PVV/CDA-coalitie. De PVV-stemmer van gisteren doet er goed aan al vandaag rekening te houden met de grote waarschijnlijkheid dat nog meer redenen om op de PVV te stemmen in de prullebak verdwijnen. Met dank voor uw stem en tot een volgende keer.
Wellicht stelt u daar tegenover dat politiek nu eenmaal geven en nemen is. U heeft gelijk: u heeft uw stem gegeven. de PVV heeft deze met graagte genomen. En naar blijkt niet alleen uw stem…
You are endorsed to hop over to our mirror site. You'll find a Google based translate option on top of each page. Please bookmark our mirror for emergencies.
